"Ja osobiscie wole miec calkowita kontrole nad obrobka obrazu i sam decydowac o tym jak ma wygladac efekt koncowy zlozenia kilku klatek, nigdy nie zaufal bym softowi puszki."
Spokojnie da sie tego w taki wlasnie sposob uzywac.
Przykladzik (troche skopalem, ale daje rade)
To polprodukt. Teraz mozna sobie swobodnie krzywymi pomachac.
btw: Post nr 63 mowi m.in o tej metodzie.
Ostatnio edytowane przez Seeker ; 29-12-2008 o 15:48
seek & destroy
Tyle masz talentu, ile zdolasz go udzwignac...
Hehe, ja nawet nie wiedziałem, że moja puszka coś takiego posiadaPragmatyk ze mnie..
"te udziwnienia" to dla mnie fotki na 1 stronie w przykładach tzn. full wypas złoty piach robiony niby 3 zdjęciami bez poruszenia itd. w gimpie sie da coś takiego zrobić?
[Wydzielony] HDR - technika tworzenia
Ja broń Boże nie jestem jakimś znawcą, specem czy coś tylko podzielę się swoimi doświadczeniamiZamieszczone przez Bolleque
Moze kombinuje jak kon pod gore? :P
Chyba dlatego zeby zobaczyc jak to jest robic HDRa
Proponuję na początek wyjść w plener i złapać takie warunki żeby HDR był stanowczo potrzebny. Zrobić np. # klatki w odstępach co 2EV (to w zależności od sceny - czasem może być potrzebne więcej klatek, lub mniej z mniejszym przeskokiem - zależy od rozpiętości jaka jest nam potrzebna) czyli np -2EV, 0EV, +2EV (to taki standard - w większości przypadków się sprawdza). W najciemniejszej klatce powinno nie być w ogóle przepałów, a jeśli już to minimalne. Watro pamiętać o ograniczeniach - przy wietrznej pogodzie gdzie wszystko się rusza, po sklejeniu, trawy, gałęzie, liście etc. wyjdą po przesuwane. Podobnie z chmurami - przy bardzo silnym wietrze mogą się nam obłoczki przesunąć między kolejnymi naświetleniami (to już kwestia gustu, ja osobiście nie lubię tego efektu).
Co do obróbki to przede wszystkim to co wypluwam nam Photomattix (lub cokolwiek innego do sklejania HDRów) jest tylko materiałem wyjściowym do dalszej obróbki, rzadko kiedy jest choćby akceptowalne. Przy mapowaniu tonów należy obrazek doprowadzić do tego co mniej więcej chcemy uzyskać (reszte w porządnym programie do obróbki), chociaż np saturacją kolorów nie należy na tym etapie się zbytnio przejmować - później można to lepiej i dokładniej zrobić. Należy również uważać z suwakiem Siła/Strenght (lub odpowiednikiem) - na styku mocno kontrastowych obszarów, lub po prostu krawędzi wychodzą koszmarne obwódki, które ciężko zlikwidować.
Reszta obróbki to już raczej PS/Gimp/whatever.
To tak na szybko...
Kol. S4INT - mógłbyś to zobrazować jakimiś zrzutami obrazu (screen shot) ?
Chętnie bym posłuchał więcej. Z góry dziękuję.
Nie ma sprawy, tylko chwilę mi to zajmie. Muszę poszukać czegoś co się nadaje
Fajnie. Dziękuję.Nie ma sprawy, tylko chwilę mi to zajmie. Muszę poszukać czegoś co się nadaje
Moja propozycja, żeby to zrobić w osobnym wątku, by tu koledze nie zaśmiecać. Lub proszę moderatora o wydzielenie tego wątku.
Alez nie zasmiecacie mi watku - wlasnie takiej dyskusji oczekiwalem
Tylko Bombla brakuje.
Poza tym ze nie uzylem Photomatixa i robilem z jednego nefa to reszte zrobilem wlasnie tak jak piszesz. Staralem sie nie zrobic dziwactwa ala LSD ale z tego co piszecie to chyba mi sie nie udaloJa broń Boże nie jestem jakimś znawcą, specem czy coś tylko podzielę się swoimi doświadczeniami
Proponuję na początek wyjść w plener i złapać takie warunki żeby HDR był stanowczo potrzebny. Zrobić np. # klatki w odstępach co 2EV (to w zależności od sceny - czasem może być potrzebne więcej klatek, lub mniej z mniejszym przeskokiem - zależy od rozpiętości jaka jest nam potrzebna) czyli np -2EV, 0EV, +2EV (to taki standard - w większości przypadków się sprawdza). W najciemniejszej klatce powinno nie być w ogóle przepałów, a jeśli już to minimalne. Watro pamiętać o ograniczeniach - przy wietrznej pogodzie gdzie wszystko się rusza, po sklejeniu, trawy, gałęzie, liście etc. wyjdą po przesuwane. Podobnie z chmurami - przy bardzo silnym wietrze mogą się nam obłoczki przesunąć między kolejnymi naświetleniami (to już kwestia gustu, ja osobiście nie lubię tego efektu).
Co do obróbki to przede wszystkim to co wypluwam nam Photomattix (lub cokolwiek innego do sklejania HDRów) jest tylko materiałem wyjściowym do dalszej obróbki, rzadko kiedy jest choćby akceptowalne. Przy mapowaniu tonów należy obrazek doprowadzić do tego co mniej więcej chcemy uzyskać (reszte w porządnym programie do obróbki), chociaż np saturacją kolorów nie należy na tym etapie się zbytnio przejmować - później można to lepiej i dokładniej zrobić. Należy również uważać z suwakiem Siła/Strenght (lub odpowiednikiem) - na styku mocno kontrastowych obszarów, lub po prostu krawędzi wychodzą koszmarne obwódki, które ciężko zlikwidować.
Reszta obróbki to już raczej PS/Gimp/whatever.
To tak na szybko...
Na prośbe Autografa pozwoliłem sobie napisać taki mały tutorial, może komuś się przyda, jeśli nie usuńcie.
Co do ustawień, wartości danych suwaków w programie to proszę się akurat tym nie sugerować, pokazuję moje ustawienia dla tego konkretnego zdjęcia - w innych przypadkach mogą być potrzebne zupełnie inne wartości.
Więc od początku:
-Robimy 3 klatki ze skokiem co 2EV (to taki standard - w większości przypadków się sprawdza). W najciemniejszej klatce powinno nie być w ogóle przepałów, a jeśli już to minimalne, a w najjaśniejszej miejsc czarnych, ponieważ z tych miejsc już później nic nie wyciągniemy. Warto wcześniej na próbę zrobić parę testowych, aby sprawdzić jak to wychodzi.
Czyli:
Oczywiście, zdjęcia muszą być identyczne pod względem kadrowania - czyli porządny, solidny statyw i najlepiej wężyk/pilot żeby podczas wciskania spustu nie ruszać aparatem(chociaż najnowszy Photomatix radzi sobie z niewielkimi przesunięciami, lepiej tego unikać). Warto też pstryknąć przy okazji pośrednie wartości (w tym przypadku -1EV i +1EV), mogą się przydać, w razie czego. Ja sam robię to z koniecznośc, ponieważ w moim aparacie nie da się ustawić skoku co 2EV (max 1), więc zmuszony jestem robić 5 klatek co 1EV.
Zdjęcia najlepiej robić w RAW'ie oczywiście (z jpg'ow, z doświadczenia widzę, że wychodzi trochę mydlanie, chociaż może to przez moje D200). Przy wywoływaniu najwygodniej pierwszą otworzyć środkową klatkę (w tym przypadku 0EV), na której najwięcej widać i na niej ustawić WB, wyostrzanie, korektę winiety, aberacji czy co tam jeszcze. Ekspozycji, kontrastów, jasności lepiej nie ruszać. Następne klatki musimy wywołać z dokładnie tymi samymi parametrami (jeśli tego nie zrobimy i będą się różniły np balansem bieli mogą później powstać dziwne rzeczy), czyli albo zapisujemy ustawienia do zewnętrznego pliku i ładujemy przy kolejnych zdjęciach lub (ja tak robie w ACR) otwieramy kolejne klatki i po prostu klikamy w opcjach "Poprzednia konwersja". Zdjęcia zapisujemy do 16 bitowego TIFF'a żeby zachować jak najwyższą jakość i zapewnić swobodę działania dla dalszych obróbek.
Następnie wrzucamy zdjęcia do sklejarki HDRów (ja używam Photomatixa 3.0). W opcjach które się pojawią zaznaczamy "Align source images" i pierwszą opcje przy tej zakładce, a także "Attemp to reduce ghosting artifacts" i drugą opcje. Detekcje ustawiamy na "High" (minimalnie dłużej to potrwa, a będzie dokładniej). Klikamy OK i czekamy.
Po złożeniu to co zobaczymy raczej za ciekawie nie wygląda - po prostu standardowe monitory nie są w stanie wyświetlić takiej rozpiętości tonalnej. Warto w tym momencie sprawdzić wskaźnikiem i małym okienkiem pokazującym dany fragment w pełnej rozdzielczości czy nie ma jakiś przesunięć - najlepiej na horyzoncie, a nie np na liściach, ponieważ te bardzo często są choćby delikatnie nierówne (to jedna z wad HDRowych krajobrazów). Jeśli widzimy przesunięcia musimy ręcznie wskazać te same punkty na kolejnych klatkach (jak w panoramach). Nie opiszę tego, ponieważ zwykle mi to nie wychodzi (często z lenistwa), a poza tym dość mało to efektywne (jeśli Photomatix sobie z tym nie poradził, my raczej tym bardziej). Jeśli fota jest ok, wchodzimy do Tone Mapping.
Efekt przy ustawieniach domyślnych w moim przypadku nie jest za specjalny (rzadko kiedy jest, tak swoją drogą):
Zdjęcie jest pozbawione kontrastu, za jasne, ma nienaturalnie i brzydko rozłożone światła/cienie.
Teraz najważniejsze: nie przesadzić z suwakami w tym lub jakimkolwiek innym programie tego typu! Zdjęcie należy doprowadzić do tego co mniej więcej chcemy uzyskać (resztę w porządnym programie do obróbki), chociaż np saturacją kolorów nie należy na tym etapie się zbytnio przejmować - później można to lepiej i dokładniej zrobić. Należy również uważać z suwakiem Siła/Strenght (lub odpowiednikiem) - na styku mocno kontrastowych obszarów, lub po prostu krawędzi wychodzą koszmarne obwódki, które ciężko zlikwidować. Ja w poniższym przykładzie niestety musiałem dać akurat sporo "Strenght" pomimo, że na niebie, w okolicach gałęzi pojawiły się te nieszczęsne obwódki/aureole. Dlatego też wartości suwaków należy traktować umownie - przy każdym zdjęciu może być potrzebna zupełnie inna wartość.
Resztę ustalamy tak aby nam się podobało i zgodnie z zaplanowanym efektem. Z suwakiem "Luminosity" i suwaczkami w zakładce "Tone" także ostrożnie - jeśli coś kombinujemy to cały czas patrzymy na histogram i zwracamy uwagę aby nie wchodził w skrajne wartości, czyli żeby nie było przepałów i zaczernionych miejsc, ponieważ po zapisaniu z danych miejsc nie wyciągniemy nic.
Tak wygląda moja praca po wstępnych obróbkach w Photomatixie:
Po skończeniu zdjęcie zapisujemy, również jako 16bitowy TIFF. Przy jpg jest spora degradacja jakości, szkoda sobie zawracać tym głowę.
Przypominam, że to co wychodzi z Photomatixa to tylko wstępna wersja naszego zdjęcia, naprawdę rzadko efekt wprost z tego programu (innych nie znam, więc się nie wypowiadam) jest zadowalający. Tą surową wersję dopiero wrzucamy do PS'a (czy czegoś innego, bardziej zaawansowanego) i dopracowywujemy. A tutaj już każdy wg własnego widzimisię dopieszcza swoją fote
Ja w swoim przypadku trochę roboty z Photoshopie z powodu nieba, które z tymi aureolami wyglądało fatalnie. Aby to zlikwidować wywołałem raz jeszcze RAW'a (tego z -2EV), tak aby dobrze wyglądało niebo (reszta kompletnie bez znaczenia) i wrzuciłem go jako warstwę w photoshopie do mojego HDR'a. Następnie gumką wymazałem praktycznie wszystko z tej warstwy zostawiając tylko niebo i okoliczne krawędzie. To najbardziej pracochłonne zajęcie - trzeba dokładnie wymazać naokoło wszystkich gałązek, ponieważ robiąc to niedokładnie od razu można zauważyć, że coś było kombinowane.
Reszta obróbki to praca na warstwach: poziomy, jasność/kontrast, krzywe, i cała obróbka kolorów - wszytko po to żeby zdjęcie nabrało naturalnego wyglądu, nie straszyło kolorami jak z koszmaru po LSD i po prostu: żeby MI się podobało
Efekt finalny:
Oczywiście pewnie można to zrobić na mnóstwo innych sposobów - ja pokazałem tylko swój. Nie jestem też żadnym specem w tej dziedzinie, po prostu sam czasem korzystam z tej techniki, więc napisałem co sam się nauczyłem. Jeśli są jakieś błedy, piszcie. Mile widziane też jakieś uwagi. Mam nadzieję, że moje wypociny komuś się przydadzą
Pozdrawiam
Patryk
Uprawnienia umieszczania postów
Odpowiedz z cytatem
Skontaktuj się z nami