Witam!
Relacja z fotograficznej (i nie tylko) wyprawy do Kenii:
http://kenya.3n.com.pl
Pozdrawiam
Stefan
Szukaj
Wyprawa do Kenii
Witam!
Relacja z fotograficznej (i nie tylko) wyprawy do Kenii:
http://kenya.3n.com.pl
Pozdrawiam
Stefan
wklej kilka zdjec tutaj, tak jak to robią inni
dlaczego?
nie kazemu się chce, ma czas, itp. szukać zdjeć w linkach
poza tym łatwiej będzie się odnieść do zdjęć wybranych przez ciebie
zobacz prawie 30 odsłon a nikt słowem nie napisał
ale to twój wybór...
oglądałem
dużo bardzo ciekawych zdjęć, ale też dużo "pstryków"
Nie chodzi o to, na co się patrzy, ale co się widzi - H.D. Thoreau
Wyprawa do Kenii
Hm. Wklejanie zdjęć (tych samych) w kilku miejscach w internecie - to moim zdaniem jest niepotrzebne dublowanie informacji.Zamieszczone przez rycerz
Podałem jeden link (nie kilka, czy kilkanaście), więc jest to tylko jedno kliknięcie i przenosimy się na gotową stronę. Kopiowanie tutaj całości - to jest dużo pracy i nie bardzo widzę sens takiej pracy, natomiast wklejenie kilku zdjęć nie odda klimatu całej wyprawy.
Nie ma obowiązku odpowiadania. Kto nie ma czasu na kliknięcie i zapoznanie się z wyprawą - to jego wybór...
Strona powstawała na bieżąco, jako relacja z wyprawy. Stąd część zdjęć ma charakter dokumentacyjny. Ale dziękuję za opinię.
Stefan
sporo pstryków, jakość kiepska. Szkoda w sumie - bo mogłoby wygladac lepiej gdybys wstawił na forum relację z kilkunastu starannie wyselekcjonowanych zdjęc.
Szkoda że poszedłeś na łatwiznę - jest rzeczywiście kilka ciekawych kadrów.
chce w następnym roku jechać do Kenii - opowiedz coś o kosztach i jak tam jest ...
sorry już poczytałem Twoją stronę
a może ktoś wybiera się do Afryki środkowej ???
Ostatnio edytowane przez wojteh ; 18-10-2010 o 10:29
Wtedy (moim zdaniem), to nie byłaby relacja z wyprawy, tylko wystawa wybranych prac
To nie jest tak, że w Afryce zawsze świeci słońce, jest pogoda i idealne warunki do fotografowania. Na dodatek w promieniu 20 km nie było innych białych. A Ty wyjmujesz statyw i rozstawiasz się do zdjęcia
W Polsce w podobnych warunkach nie wyjąłbym aparatu. Ale zależało mi na udokumentowaniu, więc robiłem zdjęcia z ukrycia, "strzały z biodra", itp. licząc się oczywiście z tym, że czasy mogą być za długie (więc profilaktycznie podkręcam czułość), parametry nie dobrane idealnie, ale czasu na poprawkę zazwyczaj nie było
Oczywiście - nie zawsze tak było, czasem warunki były bardzo dobre. Stąd i niektóre zdjęcia są lepsze, inne gorsze.
Wróciłem cały i zdrowy
W Nairobi - zależy w której części miasta jesteś. W części zachodniej ("bogatej"), można czasem spotkać białych. Na ulicach jest strasznie nerwowa atmosfera. Ogromy tłok na wąskich chodnikach. Tłum ludzi "spada" z chodników na ulice. Trzeba uważać, bo ruch jest lewostronny, a my mamy przyzwyczajenia do patrzenia w inną stronę (przy ruchu prawostronnym). Całkiem niedawno wprowadzono w Nairobi światła na skrzyżowaniach. Nikt ich nie przestrzega. Dopiero uczą się jak to działa
W części wschodniej całe życie toczy się chodnikach i ulicy. Drobne warsztaty, stragany, grupki bezrobotnych. Tu wszyscy mają czas i "hakuna matata". Jesteśmy "zaczepiani" - skąd jesteście, czy wam się tu podoba, itp.
My pojechaliśmy na prawdziwą "wieś" - miejscowość Kisasi położona ok. 200 km od Nairobi. Tam mieszka mój znajomy. Poza nami w tej miejscowości (i w promieniu kiludziesięciu km) nie było innych białych - razem ze znajomym było nas czterech. Znajomy przedstawił nas ważniejszym ludziom w tej miejscowości. Zaproponowaliśmy przeprowadzenie spotkań i prezentacji multimedialnych o Polsce, o tym co robimy i czym się zajmujemy. Po przeprowadzeniu tych spotkań byliśmy już znani w okolicy i mogliśmy spokojnie wędrować, ale wtedy - to był już koniec naszego pobytu
Tym niemniej zdążyliśmy być zaproszeni do kilku domów na posiłek. Jeden z nauczycieli wręcz poprosił nas, żebyśmy go odwiedzili, bo jego dzieci nie widziały jeszcze białych
Najgorszą sprawą jest komunikacja. To co niedawno zdarzyło się u nas (bus z osiemnastoma osobami), tam jest sytuacją standardową. To są tzw. matatu. Tam się tak po prostu jeździ i w zasadzie nie ma innej opcji. Trzeba naprawdę uważać na sprzęt, żeby go nie zgnieść, nie zgubić i jeszcze czasem w drodze wykorzystać
Wyżywienie jest tanie. Znowu zależy gdzie jesteś. W Nairobi i większych miastach możesz jeść dania zbliżone do europejskich (np. kurczaka) - obiad około 200 szylingów (2,5 dolara).
W Kisasi - tylko dania miejscowe. Brak chleba, masła, wędlin, mięsa. Jaja są, ale jest ryzyko salmonelli. Dania miejscowe to fasola, ryż. Osoby nieprzyzwyczajone mają po fasoli wzdęcia. Zostaje ryż. I do tego "pieczywo" na bazie mąki kukurydzianej. Ja praktycznie tylko tym się żywiłem. To są takie "bułki" podobne do naszych pączków, czy "trójkątów", podawane na ciepło. Nie za słodkie - w sumie dobre w smaku. To się nazywa andazi (lub mandazi) i jest wszędzie do kupiena. Taki jeden andazi kosztuje 7-10 szylingów. Na raz można zjeść 3-4 sztuki, czyli za pół dolara można się najeść do syta
Między Nairobi, a Kisasi jest większa miejscowość - Kitui. I tam są sklepy typu "supermarket", gdzie można kupić np. konserwy, masło, pieczywo. Ale pieczywo jest tylko foliowane (nie spotkałem świeżego chleba), a powszechny brak lodówek uniemożliwia zakupy "na zapas".
Napoje są tanie. Litrowa coca-cola - 50 szylingów. Litr wody czystej 40 szylingów. Napoje są do kupienia wszędzie (nawet w szczerym polu potrafi stać budka z colą i zdrapkami do telefonów).
Warunki sanitarne - w Nairobi jest ok. W Kisasi - tylko w niektórych domach jest kanalizacja, toaleta i bieżąca woda.
Prąd jest w Nairobi i większych miejscowościach. W małych - tylko w niektórych gospodarstwach. Radzą sobie tak, że mają generatory. Są punkty ładowania komórek, więc myślę, że można byłoby w takim punkcie naładować akumulatory do aparatu. My akurat mieliśmy w Kisasi prąd, więc nie było problemu.
Zwiedzanie Masai Mara. Do Masai Mara trzeba się dostać poprzez tzw. gate (czyli bramę wejściową). Jest kilka bram, a obok nich leżą obozy dla turystów. W zależności od położenia bramy - z Nairobi to będzie 200-250 km. Trzeba wynająć firmę, która nas zawiezie i tam na miejscu obsłuży. Koszt od 90 do 120 dolarów za dzień. Trzeba jechać na minimum trzy dni. Firm, które się tym zajmują jest w Nairobi kilka i wystarczy chwilę postać w centrum i ktoś z pewnością podejdzie i da nam wizytówkę z namiarami. Firma, z którą my jechaliśmy jest już w miarę sprawdzona (bo znajomy był już z nimi kilka razy), więc mogę ewentualnie podać dane na maila.
W obozie warunki są komfortowe. Jest toaleta, woda, prysznic. Jedzenie europejskie. W ramach opłaty mamy zapewnione wszystko co trzeba (transport, noclegi, wyżywienie i wejście do rezerwatu). W rezerwacie jeździ się samochodami z otwartym dachem. Do zwierząt podjeżdża się na odległość od kilku do 100 metrów. Statyw na niewiele się przydaje, bo samochód ma cały czas włączony silnik, więc są dość duże drgania.
Wjazd i wyjazd z Kenii - jeśli do Kenii dostajemy się samolotem z kraju Unii Europejskiej, to szczepienia nie są obowiązkowe. Zalecane jest branie leków przeciwmalarycznych, ale tam gdzie my byliśmy praktycznie nie było komarów (nie wiem jak jest w innych rejonach). Śpi się pod moskitierami.
Przy wjeździe trzeba wypełnić deklarację wizową i zapłacić 25 dol. za wizę. Przy wyjeździe wypełniamy ponownie deklarację.
UWAGA! - w kantorach wymiany walut przyjmowane są dolary z datą wydania po 2004 roku. Banknoty z wcześniejsza datą nie są przyjmowane wcale lub też z dużo niższym kursem (np. 60 szylingów zamiast 80). W sklepach (na bazarach, itp.) płacimy wyłącznie szylingami. Nie ma zwyczaju płacenia dolarami (za wyjątkiem biura organizującego wyjazd do Masai Mara, gdzie zapłaciliśmy dolarami).
Sprzęt - wszechobecny kurz powoduje, że wymiana obiektywu jest problematyczna. Ja miałem dwie puszki i nie zmieniałem obiektywów. Miałem obiektywy 18-200 i 70-300. Do owadów miałem soczewki (nie pierścienie, żeby nie otwierać puszki). Byłem zadowolony z takiego rozwiązania. Gdybym jechał drugi raz - zrobiłbym tak samo.
Pogoda - kiedy u nas są wakacje - tam jest zima. Temperatury są na poziomie 25 stopni. Ale jest dość duże zachmurzenie (przynajmniej kiedy my tam byliśmy). Słońce wstaje o 6.30, zachodzi o 18.30. Jak się zachmurzy - to brakuje światła, jest ponuro i ciemno, jak słońce wyjdzie zza chmur - są bardzo duże kontrasty. Warunki do fotografowania dość trudne. Po zmierzchu zapada czarna noc. Wtedy lepiej być już w domu
Jeśli chcemy chodzić po "dzikich" miejscach, to trzeba mieć długi spodnie i kryte buty. Jest niebezpieczeństwo pokłucia się (podrapania) - można też trafić na węża czy skorpiona (my spotkaliśmy mambę pospolitą).
Stefan
no i ciekawie to opisałeś
właśnie o taki tekst mi chodziło .... dzięki ....
Uprawnienia umieszczania postów
Odpowiedz z cytatem
Skontaktuj się z nami