Niekoniecznie na gapieniu w szkło ale myślę, że spojrzenie troszkę ożywiło by je. Smutek to nie tylko spuszczone oczy. Ok jest smutek ale taki jakiś pozowany. Co do odwagi, chodzi mi o to, że to taki równy kadr taki jakiś jak wiele innych, ok ładnie, poprawnie, ale ja przynajmniej wolałbym osobiście robić zdjęcia niezwykłe, które zostawią rysę w pamięci i poruszą duszę. Nie znaczy to niestety, że takie robię. Jak coś wstawię to sobie użyjesz .