...a Ja tu widzę że to może być atut a nie wada.Zamieszczone przez FelTom
bo zamiast mówić do kogoś " proszę tu spojrzeć" to obserwator z sokolim wzrokiem sam zauważy i zainteresuję się zgrabnie poruszającym się obiektywem, na niego spojrzy i cyk.... mamy zdjęcie
Dobrze że przednia soczewka nie rotuje bo fotografowana osoba jeszcze by się uśmiechnęła
Decydując się na streeta, decydujesz się na interakcję z ludźmi. Im szybciej to przyswoisz i się tego nauczysz tym lepsze będą Twoje zdjęcia. Niewidzialność to w zdjęciach przyrodniczych się sprawdza.
nigdy nie kosztowaly ponizej 1000zl (nie liczac pojedynczych sztuk, przewaznie uzywanych). Cena za ten obiektyw zawsze sie wahala miedzy 1300-1500zl.
nie zmienia to faktu, ze to swietny obiektyw krajobrazowy i nie tylko.
Nikon E600, E800, D810 i dużo obiektywów
A mi tam na zimę wystarczy to co mam. Póki co prawie 3 tysiące trzeba wyłożyć na nowe opony....
W tej sytuacji poczekam do wiosny, może w międzyczasie się wyklaruje gdzie i czy w ogóle NX będzie sprzedawany.
Na razie trzeba poczekać co zaprezentują na CES.
Moje opony kosztują 600... mogę więcej wydać na aparat...
Hemingway: Great pictures. What camera do you use?
Irving Penn: Great story. What typewriter do you use?
NikoSam/SamsuNik (aka Maciej)
To cecha (oznaka ustawiania ostrości) normalnie bez znaczenia dla mnie. Znam inne sposoby zwrócenia na siebie uwagi. Najprostsze to: pomachać ręką, uśmiechnąć się, zawołać, podnieść lekko aparat, wskazać na aparat itd......a Ja tu widzę że to może być atut a nie wada.
bo zamiast mówić do kogoś " proszę tu spojrzeć" to obserwator z sokolim wzrokiem sam zauważy i zainteresuję się zgrabnie poruszającym się obiektywem, na niego spojrzy i cyk.... mamy zdjęcie
Dobrze że przednia soczewka nie rotuje bo fotografowana osoba jeszcze by się uśmiechnęła
Można zwrócić na siebie uwagę bardziej dosadnie - duży aparat, długie tele skierowane w kierunku fotografowanych przechodniów. Nie takie zdjęcia chcialbym uzyskać.
Jak wyżej - są / znam inne sposoby zwrócenia uwagi. Właśnie chodzi o to, że inaczej rozumiemy streeta, oczekujemy innego typu zdjęć.
Gdybym chciał cudzej reakcji na mnie , interakcji z fotografowaną osobą, szczegół opisany poprzednio zupełnie by mi nie przeszkadzał. Dalej mam nadzieję, że nie jest to coś zauważalnego. Gdybym chciał tego typu zdjęć, zwracałbym na siebie uwagę w jeden z uprzednio opisanych sposobów, uśmiech, wskazanie na aparat itd.
Oczekuję zdjęć bez interakcji, bez oddziaływania fotografa na fotografowaną rzeczywistość. Zdjęć z interakcją jest od groma. Przeważnie polegają na spojrzeniu w obiektyw, co za tym idzie na nas z obrazu, jak sroka w gnat. Od tych spojrzeń bezpośrednich i tej interakcji z fotografem (a przy oglądaniu z odbiorcami), mam już przesyt. Chcę ludzi w życiu codziennym, zaganianych, zajętych swoimi sprawami... Gdzieś biegnących coś obserwujących, na coś czekających... Takich samych, jakimi widzimy ich codziennie bez aparatu. Tak rozumiem streeta. Reakcje na mnie, na mnie z aparatem znam.
Do osiągnięcia streetowych w moim mniemaniu zdjęć, także potrzebuję niewidzialności. Jeżeli będę uzyskiwał efekty jakich oczekuję, będę z tego bardziej zadowolony, niż z tego, co uważasz za lepsze zdjęcia.
Jako dobry moim zdaniem przykład street foto:
http://www.pangarbaty.blogspot.com/2...kanci.html?m=1
Znalazłem bardzo rozbudowany artykuł traktujący o street foto.
http://www.wywrota.pl/sztuka/18798-s...-i-naiwna.html
Na szczególną uwagę zasługuje fragment po nagłówku:
To street or not to street?
A szczególnie:
"Mam jedynie nadzieję, że niezależnie od tego, kto ma rację (lub o kim ostatecznie powie się, że „ma rację”), uda się doprowadzić do zmiany w świadomości fotografów i fotografowanych, by tak cenny rodzaj fotografii nie zamienił się w podpisywanie zezwoleń oraz pozowanie do zdjęć ze sztucznym uśmiechem, by tylko wyjść – we własnym rozumieniu – jak najkorzystniej, wzorem komunijnego zdjęcia ze studio. To byłby koniec streetu."
W moim rozumieniu sygnał, przed wykonaniem zdjęcia, o jego zamiarze, zabija naturalną kolej rzeczy, zmienia rzeczywistość. Sama możliwość zapozowania fotografowanej osoby, kończy dla mnie street. Zaczyna się fotografia kreatywna, fotografowana osoba kreuje swój wizerunek na potrzeby zdjęcia.
Chyba już dogłębnie uzasadnilem moje obawy, co do oznak wykonywania zdjęcia. Czy zostanie to zauważone, czy nie, ja je zrobię. (W przypadku zdecydowanego sprzeciwu fotografowanej osoby oczywiście nie). Gdy zostanie zauważone przed wykonaniem, nie będzie to już takie zdjęcie, które chcę osiągnąć.
Wracając do obiektywu, 20/2.8 jest rewelacyjny. Ostrzy wyraźnie szybciej niż 45/1.8 oraz o niebo szybciej niż kit 20-50. Zdjęć na kompie jeszcze nie oglądałem, na monitorze NX1000 jakość zapowiada się rewelacyjnie. Mam nadzieję, że niewidzialność, naturalność uda nam się uzyskiwać. Nawet kosztem interakcji z późniejszym odbiorcą zdjęcia.
Jak dla mnie przykłady zdjęć, które pokazałeś, to nie jest fajny street. To portrety i to w najbardziej banalnej formie, pokazujące ludzi całkowicie wykadrowanych z otoczenia. Tylko ogólna wiedza pozwala na stwierdzenie, że zrobiono je na ulicy, zdjęcia tego nie pokazują.
Fotografia jest zawsze kreatywna. Fotograf przez zdjęcie kreuje sposób odbioru, zmusza odbiorcę do przyjęcia w jakimś tam stopniu punktu widzenia fotografa. I MZ nadal źle podchodzisz do fotografowania na ulicy, bo zamiast stać się jej częścią, starasz się na siłę alienować. A nie dość, że jest to fizycznie niemożliwe, to jeszcze wpływa negatywnie na zdjęcia. Transparentność fotografa, to nie sprzęt jak z filmów szpiegowskich, a sposób w jaki właśnie wtapia się w otoczenie.
Poza tym ja tylko chciałem zwrócić uwagę na absurdalność Twojego argumentu, że coś tam się rusza w niewielkim stopniu, to od razu zwraca uwagę, jak wielka, pulsująca strzałka z napisem: "Uwaga, zdjęcie robię", widoczna nad fotografem. Przymykająca się przysłona nie zwraca za bardzo uwagi?
Olek ma szkło dla Ciebie. 15 mm, zatem masz kąty jak 20 mm w NX. Przysłona stała, brak AFu i grubość dekielka. Nic się nie rusza i nic nie hałasuje.
Jak dla mnie całkiem fajny.Ogólnie ten Sadowski ma dorobek ogromny w tej kategorii.
No ale sam dla siebie nie robię takich zdjęć bo niby co z nimi bym robił? Na konkursy nie startuję, wystaw nie prezentuję czasu też nie bardzo starczy na "sztukę"/
Pozostaje tylko pstrykać pamiątkowe focie na własny użytek.
Niemniej czasami coś na ulicy się pstryknie i tu zauważam, że często do takich celów dobrze spisuje się zoom 50-200 - można być dalej od akcji i nie zwracać na siebie uwagi.
Oczywiście w innych warunkach lepszy będzie szeroki kąt a więc dużo zależy jaki to street czy jakaś wąska ciasna uliczka czy autostrada czy rozległy rynek ale tu rodzi się filozoficzne pytanie czy foto pstryknięte na rynku to jeszcze street?
- - - - kolejny post - - - - - -
No widzisz, zostaje Ci 2400 to i nawet na obiektyw zostanieMoje opony kosztują 600... mogę więcej wydać na aparat...
Nie zawsze jest tak że możesz coś kupić nawet jeżeli kasa w portfelu.
A do tego obawiam się czy klocki nie są do wymiany przy moim stylu jazdy szybko je zużywam. Przy wymianie opon się okaże.
W sumie to na pocieszenie powiem że przy tej szarudze odechciewa się pstrykania, lepiej usiąść w fotelu przy szklaneczce whisky i delektować się dobrą muzą.
Blu-ray gorący za to aparaty leżą i śpią.
Może na święta je wyciągnę przy okazji wyjazdu. No ale ostatnimi laty święta bywają szare i brudne nie to co kiedyś piękne zaspy śniegu, białe drzewa, słońce w górach...
Fotografia street nie ogranicza się do ulicy. Ona z ulicy się wywodzi i tam są dogodne dla niej warunki... W skrajnym przypadku dobre zdjęcie streetowe można zrobić nawet w swoim własnym domu... Street właśnie nie polega na kreacji, stara się ją maksymalnie wyeliminować. Do tego stopnia, że dla ortodoksyjnych streetowców także kadr jest bez znaczenia, bo zakłada jakąś kompozycję. Definicji i pomysłów na tę dziedzinę fotografii jest naprawdę wiele.Jak dla mnie przykłady zdjęć, które pokazałeś, to nie jest fajny street. To portrety i to w najbardziej banalnej formie, pokazujące ludzi całkowicie wykadrowanych z otoczenia. Tylko ogólna wiedza pozwala na stwierdzenie, że zrobiono je na ulicy, zdjęcia tego nie pokazują.
Fotografia jest zawsze kreatywna. Fotograf przez zdjęcie kreuje sposób odbioru, zmusza odbiorcę do przyjęcia w jakimś tam stopniu punktu widzenia fotografa. I MZ nadal źle podchodzisz do fotografowania na ulicy, bo zamiast stać się jej częścią, starasz się na siłę alienować. A nie dość, że jest to fizycznie niemożliwe, to jeszcze wpływa negatywnie na zdjęcia. Transparentność fotografa, to nie sprzęt jak z filmów szpiegowskich, a sposób w jaki właśnie wtapia się w otoczenie.
Poza tym ja tylko chciałem zwrócić uwagę na absurdalność Twojego argumentu, że coś tam się rusza w niewielkim stopniu, to od razu zwraca uwagę, jak wielka, pulsująca strzałka z napisem: "Uwaga, zdjęcie robię", widoczna nad fotografem. Przymykająca się przysłona nie zwraca za bardzo uwagi?
Olek ma szkło dla Ciebie. 15 mm, zatem masz kąty jak 20 mm w NX. Przysłona stała, brak AFu i grubość dekielka. Nic się nie rusza i nic nie hałasuje.
Co do alienacji... Źle mnie zrozumiałeś. Uważam wręcz odwrotnie. Nie mówię, żeby zachowywać się jak szpieg z krainy deszczowców. Chowając aparat, czając jak partyzant... Niektórzy wyczuwają takie podejrzane zachowanie. Można spowodować podejrzliwość przechodniów, a więc ingerencję w naturalną kolej rzeczy, której jak ognia wolałbym unikać. Ludzie mogą zacząć obserwować takiego podejrzanego delikwenta. Co mi po zajęciach przechodniów patrzących spod byka, jak na złodzieja? Z drugiej strony, gdy ktoś biega z aparatem, wręcz się z tym obnosząc, szukając okazji do zdjęć... Nie jest to normalna, naturalna sytuacja dnia codziennego. Ludzie chcąc nie chcąc zwracają uwagę, zaczynają zachowywać się inaczej niż zwykle. Pozują. Człowiek, który zauważy aparat już jest inny. Sobą jest tylko wtedy, kiedy go nie zauważa. Najlepsze zachowanie fotografa ulicznego, to normalne zachowanie jak innych przechodniów. Wtapianie się w otoczenie, bycie jego częścią... Posiadanie aparatu jest naturalne, natomiast angażowanie napotkanych ludzi, sygnalizowanie im zamiaru wykonania zdjęcia już nie.
Podobnie jak Krzysztofowi, zdjęcia wspomnianego autora, podobają mi się. Dzięki niemu zainteresowałem się tym rodzajem fotografii.
Ktoś pstryka obiektywem 1.4/85mm i może podzielić się wrażeniami ?
Uprawnienia umieszczania postów
Odpowiedz z cytatem
Skontaktuj się z nami