Bardzo długa Dolina, Polski Grzebień i Mała Wysoka czyli środek Tatr!
Witajcie…
Dawno milka w galerii nie byłoczas nadrobić zaległości…
Z góry proszę Modów o przymknięcie oka na ilośćjakoś tak pasowało do opowiadania…
Przedstawiam dwuczęściowy reportaż z naszego wypadu w Tatry Słowackie.
Miniona sobota, wyjazd z Krakowa godzina 3 w nocy. Uczestnicy Mariusz, Jacek i ja.
Pierwotny zamysł trasa na rozgrzewkę i rozpoczęcie sezonu. Mostek na Białce, który teraz jest granicą między Słowacją przekraczamy koło 5 rano. Autko zostawiamy na opustoszałym parkingu. W dobrych humorach wyruszamy w Dolinę Białej Wody. Wg drogowskazu na Polski Grzebień mamy 5.15 da się zrobić…Pogoda bardzo dobra a to najważniejsze.
Cz I
1.
Szybko docieramy na Polanę Białej Wody… mgiełki i widok Młynarza towarzyszą nam przy śniadanku w szałasie…
2.
Następnie maszerujemy lasem najpierw ubitą drogą później węższą ścieżką…
Dwukrotnie mostkami przechodzimy nad potokiem Biała Woda, który niżej łączy się z naszym Rybim Potokiem i tworzy Białkę. Tematów fotograficznych sporo…ale czas nagli więc kadry dość pospieszne. W lesie po prawej, w górze doliny usytuowane jest Taternickie Taborisko czyli jedno chyba z trzech pól namiotowych w Tatrach. Niestety tylko dla wybrańców, legitymacja PZA i opłacone składki to podstawa.
Wychodzimy z lasu nad okolicą góruje Ganek-wspinaczkowo jedno z ciekawszych miejsc.
3.
Wolno wspinamy się na próg Litworowej Doliny
4.
Ganek w całej okazałości
5.
Maleńki Zielony Staw na wysokości 1576m npm
6.
Przekraczamy próg doliny, dalej ścieżka zamieniła się w strumień, którym wspinamy się dalej, aż do wypłaszczenia dolinki gdzie wita nas para Świstaków. Niestety odległość dość duża natomiast ich odgłosy słyszalne jakby metr obok
7.
Zostawiamy śpiący po zimie Litworowy Staw, ścieżka pnie się stromiej, odpoczynki dłuższe… tzn przerwy na zdjęcia i podziwianie otaczających nas szczytów.
8.
Dochodzimy do posępnego otoczenia Zmarzłego Stawu, który w całości pokryty jest śniegiem. Zmarzły Kocioł wita nas mgłą, pierwsze kroki w śniegu i chwila konsternacji nie ma szlaku…dopiero po chwili mgła rzednie i ukazują nam się tablice na ścianie, które informują o rozgałęzieniu szlaku: w lewo Rohatka w prawo Polski Grzebień.
9.
Mija 40 min mozolnej wspinaczki, ścieżką skalną lub śniegiem a na końcu sypkim piargiem…docieramy na przełęcz … Polski Grzebień 2200m npm – Zdobyty!
Spotykamy w końcu ludzi…do tego momentu minęliśmy się tylko z dwójką…
Jest mglisto, wietrznie i zimno…wyciągamy kurtki. Kilka pamiątkowych szarych zdjęć…
Jest koło południa decydujemy, że idziemy dalej kierunek Mała Wysoka, z przełęczy to godzina drogi…
10.
Dwa, trzy zakosy powyżej przełęczy dostajemy premię…mgły się rozwiewają i widzimy cel drogi, który z tej perspektywy wygląda łagodnie i niepozornie… nic bardziej mylnego…
11.
Prawdziwa perspektywa to jednak w drugą stronę…odsłania się nam widok na najwyższy szczyt Tatr – Gerlach!
12.
Robi wrażenie …to prawdziwa potęga…pospiesznie robimy foteczki…z dołu nadciągają mgły i chmury…
cdn.
Szukaj
Odpowiedz z cytatem
).
Zamieszczone przez Jacek5001
Skontaktuj się z nami