Fotografia artystyczna.

[Franek_]

saint - chodziło przypuszczam bardziej o skalę zjawiska niż o pojedyncze / mniej masowe 'wybryki' tego typu. Bo przyznasz sam, że jest tego znacznie więcej.

[donkiszot]

No właśnie nie. Może jest więcej ilościowo, ale proporcjonalnie to pewnie nawet mniej. Moim zdaniem najmniej modyfikowanej fotografii było w czasach środkowych, czyli przy maksimum popularności małego obrazka, ale jeszcze przed cyfrą. Wtedy to masy robiły zdjęcia, ale nie miały narzędzi do ich modyfikowania (modyfikowali za nich ludzie w labie, ale ciii, nikt o tym nie wiedział). Wcześniej zdjęcia robili tylko nieliczni, o dużej dozie wtajemniczenia w temat i oni sobie z modyfikacjami radzili świetnie. A potem (czyli dziś) przyszły narzędzia ułatwiające modyfikacje, przy czym nadal żyje spora grupa, która nadal robi zdjęcia, a wychowała się w czasach środka właśnie -- stąd całe oburzenie.

A co do fotografii autorskiej, to nie tak, że jak się jest autorem, to to od razu jest fotografia autorska. Fotografia na zlecenie, bądź wykonana w konkretnym ale nie moim celu, nadal jest mojego autorstwa, ale nie jest moją autorską fotografią. W języku polskim brakuje tu idealnego słowa aby to jednoznacznie określić. Nadal jednak wolę tak (choć na siłę nie zamierzam przekonywać, co najwyżej argumentować), niż, zgodnie ze sztuką, artystycznie.

[_Ocean_]

S4INT - mi nie chodziło o właśnie taki retusz czy drobny fotomontaż, jak podesłałeś.

Chyba przyznasz rację, że dopiero w fotografii cyfrowej trendem cieszą się paniusie latające na chrabąszczach, motylach i ważkach, stojące jedną nogą na odwłoku, do tego kręcące lody na maszynce do robienia mięsa i tańczące makarenę jednocześnie, podrzucające płonącymi autami.

[GL]

Natomiast w fotografii artystycznej i ogólnie w sztuce (przynajmniej współcześnie) – podstawą jest myśl, idea, pewien problem. Zdjęcie jest jedynie narzędziem służącym prezentacji, zagłębieniu się w temat przewodni. Nie istnieją bez kontekstu. Temat, seria zdjęć, a często również szerszy opis – stanowią nierozerwalną całość. Dobre zdjęcie nie jest zdjęciem najlepszym wizualnie, lecz takim, które najlepiej oddaje myśl.

Nie wierzę, że na forum sprzętowo-ślubnym padły takie słowa Niestety niewielu jest takich świadomych odbiorców medium.

Co do kwestii artystyczna czy autorska, to jest ona w tej całej sprawie najmniej istotna i w wielu przypadkach z powodzeniem można stosować zamiennie.

W kwestii montażu, nie każda fotografia jest hardcorowym dokumentem. Metoda pracy jest indywidualnym wyborem artysty i jeśli to co chce on powiedzieć uzasadnia użycie takiego czy innego środka, używa go. Oczywiście jeśli ktoś w photoshopie osiąga efekty, które mógłby osiągnąć bez obnaża słabość techniki, a jeśli służy to wyłącznie podniesieniu atrakcyjności wizualnej zmierza w stronę kiczu, ale przy zachowaniu umiaru i merytorycznym uzasadnieniu zabiegów wszystkie chwyty dozwolone.

[sailor]

czytam ten watek i czytam i az mnie swierzbi zeby napisac co mysle .. ale obiecalem sobie ze ni ebede sie wdawal w bezsensowne dyskusje .. wiec poczytam go dalej ..
chcialbym tylko zauwazyc jedna rzecz - niewazne jak bardzo bedizecie sie nazywac artystami i swoja fotografie artystyczna - to nie fotograf decyduje czy zdjecie jest sztuka czy nie

[doktor]

chcialbym tylko zauwazyc jedna rzecz - niewazne jak bardzo bedizecie sie nazywac artystami i swoja fotografie artystyczna - to nie fotograf decyduje czy zdjecie jest sztuka czy nie

Decyduje. Kwestia, czy ktoś go posłucha...

[Franek_]

... rzekl doktor filozoficznie.

[Franek_]

Wiem, że był malarzem, nie wiedziałem, że po jakiejś szkole. Ale nie zmienia to clue - przez łatwość i powszechność fotografii, ludzie nie garną się do pędzli, tylko do cyfrówek. Zdjęcie zrobić łatwo, stąd też zalew różnej jakości fotografii.

[GL]

Wiem, że był malarzem, nie wiedziałem, że po jakiejś szkole. Ale nie zmienia to clue - przez łatwość i powszechność fotografii, ludzie nie garną się do pędzli, tylko do cyfrówek. Zdjęcie zrobić łatwo, stąd też zalew różnej jakości fotografii.

Sztuką nie jest sam obraz, ale i jego kontekst, treść i motywacja. Tak naprawdę sztukę współczesną zdefiniował Duchamp swoją "fontanną". Okazało się że wystarczy zmienić kontekst przedmiotu żeby poruszyć umysły i emocje. Twój pięciolatek być może zrobi zdjęcie jak Bresson, ale zrobi to nieświadomie i przypadkowo. Jego działania będą niepowtarzalne i pozbawione treści, jak przypadkowo leżące kamienie na polu, które być może tworzą piękną kompozycję, ale o niczym nie mówią. Treść sztuce nadaje twórca, nie odbiorca. Inna sprawa, że działania Bressona opierały się na kompletnie archaicznym decydującym momencie i pojedynczych zdjęciach, oczywiście kontekst także był ważny, ale istnieje możliwość wykonania takiego zdjęcia przypadkowo. Dziś zarzucono decydujący moment (może bywa on jeszcze w reportażu, ale to nie szuka) pracuje się cyklami, tego nie da się zrobić przez przypadek.

[sebod]

Zgadzam się Łukasz. W dużej mierze pracuje się całymi seriami. Zbiór składa się na myśl, a pojedyncza fotografia to zazwyczaj chwila. Tu upatruję różnicy pomiędzy konceptualizmem a dokumentalizmem. Choć nie zawsze musi tak być, ale wtedy zaczynamy operować na płaszczyźnie sztuki. Bo warto zauważyć, że przez wiele kręgów fotografia dokumentalna czy fotoreportaż nie są kwalifikowane jako dziedzina sztuki.