Sony NEX

[d90]

Panowie i Panewki
Kfiatek to nie człowieki.
Kfiatek nie ma podpisanego papieru.
Człowieki mają.

A co do "poczciwca",
to nie wiem, gdzie kolega dostrzegł we mnie takie cechy...?
Moze juz czas na zmianę dawki lub specyfiku ?
;P

Kopiowanie jest naganne moralnie
prawnie rowniez.

W wypadku człowieków - niedopuszczalne.

Nie mowie juz o tym, ze X zrobił se fote.
Y skopiował, poprawił. Zrobił z niej wielkie G.
A ta fota nadal funkcjonuje przeciez jako fota osoby X.

i na nic podpisy - zrobił fote X
i tak bedzie odbierana

Y nie majac pozwolenia od fotografowanej osoby
poleciał sobie softem dla jaj po prostu

W sumie - szkoda pisac.
Kto foci - zrozumie.

Chyba ze
sanczo jest w liczbie mnogiej na forum...?

źródło

drzewo butelkowe
z pleśniaka

[wpkx]

Chyba ze
sanczo jest w liczbie mnogiej na forum...?

Co do tego nikt już chyba nie ma wątpliwości.

[Owain]

To ja sobie pozwolę dwa słowa, może się komuś kiedyś przyda

Zgodnie z art. 1 ust 2 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 666 ze zm.) fotografia jest utworem. W zakresie wykorzystania cudzej fotografii wchodzić może w grę następujący przepis karny:
Art. 115. 1. Kto przywłaszcza sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co do autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3. - te znamiona czynu zabronionego nie zostały zrealizowane, ponieważ kolega Y w ramach cytatu wskazał autora zdjęcia przerabianego. Nikt zatem nie miał wątpliwości, kto jest autorem pierwowzoru.
2. Tej samej karze podlega, kto rozpowszechnia bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy cudzy utwór w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, artystyczne wykonanie albo publicznie zniekształca taki utwór, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie – znamiona pierwszego czynu spenalizowanego w tym przepisie również nie zostały zrealizowane, ponieważ Y podał, że autorem jest X. Natomiast skupić powinniśmy się na drugim typie czynu zabronionego, czyli publicznym zniekształceniu utworu.
3. Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w inny sposób niż określony w ust. 1 lub 2 narusza cudze prawa autorskie lub prawa pokrewne określone w art. 16, art. 17, art. 18, art. 19 ust. 1, art. 191, art. 86, art. 94 ust. 4 lub art. 97, albo nie wykonuje obowiązków określonych w art. 193 ust. 2 lub art. 20 ust. 1-4 podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. – brak przesłanek pozwalających na domniemanie działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej również wyłącza zastosowanie ustępu 3 cytowanego artykułu.


Oddajmy zatem głos specjalistom (cytuję jedynie rzeczy istotne ze względu na przypadek):

Druga postać czynności sprawczej spenalizowanej w art. 115 ust. 2 polega na zmianie treści lub formy utworu, artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu lub nadania bez zezwolenia podmiotu uprawnionego. W znaczeniu powszechnego języka polskiego „zniekształcić" to „spowodować niekorzystną zmianę kształtu lub formy czegoś; przedstawić coś inaczej, niż to wygląda w rzeczywistości" (Słownik 100..., s. 1009). Chodzi o tego rodzaju zachowanie, które w sposób obiektywnie rozpoznawalny ingeruje w formę lub treść przedmiotu ochrony własności intelektualnej, deformując go. Mamy zatem do czynienia z wypaczeniem dotychczasowej formy lub treści dzieła. (…) Pamiętać również należy, że spenalizowane na gruncie art. 115 ust. 2 zniekształcenie utworu, artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu lub nadania musi mieć charakter niedozwolony. Prezentowana podstawa odpowiedzialności karnej nie znajdzie więc zastosowania w sytuacji, gdy taka ingerencja jest prawnie dopuszczalna. Z tej perspektywy pojawia się problem prawnokarnej oceny parodii czy pastiszu. Wyrażono pogląd, że takie zachowanie realizuje znamiona omawianego typu czynu zabronionego, zaś jedyną drogą do wyłączenia przestępności jest przyjęcie znikomej szkodliwości społecznej popełnionego czynu (M. Byrska, Prawnokarna..., s. 212). Należy jednak uznać, że prawo gatunku pozwala na podejmowanie takiej działalności. Nie można aprobować poglądu, w myśl którego przygotowanie dzieła zgodnie ze standardami gatunku oznaczać ma realizację znamion czynu karalnego, którego przestępność wyłączamy dopiero wobec niespełnienia wymogu karygodności. (…)
W odniesieniu do znamienia „publicznego” zniekształcenia: W wypadku Internetu oznacza to umieszczenie utworu (artystycznego wykonania) w miejscu ogólnie dostępnym. Wystarczy bowiem sama możliwość zapoznania się z nim przez każdego, kto ma dostęp do sieci komputerowej. W literaturze wyrażono pogląd, że jeżeli utwór zostanie umieszczony w miejscu chronionym hasłem dostępu czy też nadzorowanym przez moderatora, na zamkniętej liście dyskusyjnej, choćby liczącej nawet kilkuset użytkowników, to przedmiotowe znamię nie będzie zrealizowane (M. Kliś, Przestępstwa elektroniczne w aspekcie prawa autorskiego, CzPKiNP 2003, nr 2, s. 112). Nie jest on jednak przekonujący. Trafnie bowiem zauważa się, że zabezpieczenie hasłem może jedynie pozornie stanowić ograniczenie dostępu (Z. Ćwiąkalski, Wybrane zagadnienia odpowiedzialności..., s. 8. Należy wyraźnie zaznaczyć, że analizowanego znamienia nie należy utożsamiać ze znamieniem „w miejscu publicznym", które odnosi się do miejsca dostępnego dla nieograniczonej liczby osób. Nie każde działanie publiczne musi się odbywać w miejscu publicznym. - Janusz Raglewski w Flisak D. (red.), Bukowski M., Okoń Z., Podrecki P., Raglewski J., Stanisławska-Kloc S., Targosz T. Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz., LEX, 2015

***

Zniekształcanie polega na zmianie treści lub formy utworu, artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu lub nadania bez zezwolenia osoby uprawnionej. W praktyce będzie chodziło przede wszystkim o niedozwolone skróty, uzupełnienia, zafałszowania, adaptacje czy przeróbki zmieniające utwór niezgodnie z jego wymową i intencjami autora. Znamię to znajduje swoje odniesienie w treści art. 16 pkt 3 pr. aut., gdzie jest mowa o ochronie autorskich praw osobistych w postaci „nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania". Wedle P. Seledeca (Przestępstwa naruszające..., s. 90), zniekształcanie polega na zdeformowaniu dzieła, przedstawieniu go w sposób niezgodny z rzeczywistym. Modyfikacje te mogą się odnosić zarówno do formy, jak i treści.
Jak trafnie zauważa E. Czarny-Drożdżejko (Odpowiedzialność karna..., s. G/16), karalne będzie tylko takie zachowanie, które narusza autorskie dobro osobiste w postaci prawa do integralności dzieła, ale jedynie w przypadku, gdy to naruszenie powoduje zniekształcenie utworu, co często prowadzi do pomniejszenia jego wartości. Z ingerencją w integralność dzieła nie zawsze musi iść w parze zniekształcenie utworu. Można mieć do czynienia z dodaniem do cudzego dzieła „własnych fragmentów". Zbigniew Ćwiąkalski w: Barta J. (red.), Markiewicz R. (red.), Czajkowska-Dąbrowska M., Ćwiąkalski Z., Felchner K., Traple E. Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz. LEX, 2011

Jak widzimy, nie jest wykluczone, że takie zniekształcenie może stanowić przestępstwo. Jednak mając na uwadze wszystkie okoliczności, w tym kontekst umieszczenia zniekształcenia - wydaje się byc wątpliwym, że mamy do czynienia z czynem zabronionym, a nawet jeśli tak, to nie będzie on stanowił przestępstwa ze względu na stopień społecznej szkodliwości czynu.

Warto też pamiętać, iż pomawianie o czyn przestępczy również wiąże się z odpowiedzialnością karną.

Co innego odpowiedzialność cywilna. Możemy tutaj mówić o dwóch rodzajach odpowiedzialności: za naruszenie praw autorskich oraz za wykorzystanie bez zezwolenia wizerunku modelki.

Ad. 1
Art. 79. 1. Uprawniony, którego autorskie prawa majątkowe zostały naruszone, może żądać od osoby, która naruszyła te prawa:
1) zaniechania naruszania;
2) usunięcia skutków naruszenia;
3) naprawienia wyrządzonej szkody:
a) na zasadach ogólnych albo
b) poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej dwukrotności, a w przypadku gdy naruszenie jest zawinione – trzykrotności stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu;
4) wydania uzyskanych korzyści.
2. Niezależnie od roszczeń, określonych w ust. 1, uprawniony może się domagać:
1) jednokrotnego albo wielokrotnego ogłoszenia w prasie oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie lub podania do publicznej wiadomości części albo całości orzeczenia sądu wydanego w rozpatrywanej sprawie, w sposób i w zakresie określonym przez sąd;
2) zapłaty przez osobę, która naruszyła autorskie prawa majątkowe, odpowiedniej sumy pieniężnej, nie niższej niż dwukrotna wysokość uprawdopodobnionych korzyści odniesionych przez sprawcę z dokonanego naruszenia, na rzecz Funduszu, o którym mowa w art. 111, gdy naruszenie jest zawinione i zostało dokonane w ramach działalności gospodarczej wykonywanej w cudzym albo we własnym imieniu, choćby na cudzy rachunek.

Trzeba jednak zwrócić uwagę, iż mowa jest o majątkowych prawach autorskich. Wydaje mi się, iż autor X prezentując swoją fotografię na formum, niejako bezpłatnie udostępnia je licząc się z możliwością zapisania swojego zdjęcia na dysku przez inne osoby. Tak czy siak, sama przeróbka - póki co - nie naruszyła prawa majątkowych autora X, dopóki tego nie wykaże. W szczególności należałoby udowodnić zaistnienie szkody, szerszej niż tylko niesmak artystyczny (np. utrata klientów, odmowa dalszej współpracy przez modelkę, wykorzystanie zdjęcia zmozaikowanego przez chińskich producentów prezerwatyw).

Ad. 2

Art. 81 1. Rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. W braku wyraźnego zastrzeżenia zezwolenie nie jest wymagane, jeżeli osoba ta otrzymała umówioną zapłatę za pozowanie.
2. Zezwolenia nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku:
1) osoby powszechnie znanej, jeżeli wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych, społecznych, zawodowych;
2) osoby stanowiącej jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza.

Tutaj zastanowić się należy, czy skoro rozpowszechnienia wizerunku dokonał już autor X, to w przypadku autora Y można mówić jedynie o wtórnym rozpowszechnianiu/publicznym zniekształcaniu utworu (zdjęcia), w którym już wizerunek został rozpowszechniony do takiego samego kręgu odbiorców. Jednakże znów kwestia odpowiedzialności Y zależeć może od następstw dokonanych działań, w szczególności umieszczenia zmozaikowanej modelki na paczce chińskich prezerwatyw.

Reasumując, zagadnienie jest ciekawe No i abstrahujemy tu od wszelkich ahabskich norm moralnych, etycznych i estetycznych, bo umówmy się - zmozaikowanie nie było ani ładne ani zabawne

[Umbra]

Umbra przypomnij czym robione?

a6000 + Porst 55/1.4

- - - - kolejny post - - - - - -

Umbra, masz Ty rękę do tych babeczek To ta Monika z piegami?

Ta sama.

[d90]

Owain

A koło lasu...to...

źródło

...stoi na stacji lokomotywa...

źródło

Ps.
Dodam, że są na forum rowniez tacy, co to za pozowanie nie płacą.
Wręcz przeciwnie - to im sie płaci.
Być moze w tej historii też tak było.

Z Twojego, hobbystycznego, punktu widzenia - nic to nie zmienia.
A jednak, zmienia sie sporo...

[Umbra]

A jak to jest z tymi modelkami? Żeby dorwać jakąś sensowną, ze stylizacją i jakimś odjechanym makijażem, trzeba zapłacić? Trochę nie fair mi się to wydaje, że fotograf musi płacić za wszystko. Inwestuje w sprzęt, w programy, w kursy, a modelka co?

[dmk]

A myślisz że ładne wyglądanie to nie kosztuje?

[Archibald6803]

Jeżeli można dwa słowa w temacie przeróbek zdjęć forumowych; jako praktyk powiedzieć mogę tylko jedno: jeżeli dzieło umieszczone w przestrzeni publicznej nie zostało odpowiednio oznaczone przez autora (pana/panią X) prawami autorskimi lub wyraźnym zastrzeżeniem o zakazie kopiowania - to skopiowanie tegoż dzieła oraz jego przerobienie przez pana/panią Y celem pokazania w tej samej przestrzeni publicznej swojego sposobu widzenia tegoż dzieła nie rodzi żadnych skutków prawnych. Proces karny nie ma prawa się rozpocząć, a powództwo cywilne przeciwko panu Y skazane jest z góry na niepowodzenie.
Sprawę rozpatrywać można zatem jedynie w kategoriach moralnych i to raczej "po cichu". Kropka.

EDIT 1; z tego co mi wiadomo autor ( pan X ) nie potępił publicznie pana Y za przeróbkę pracy; sprawy zatem nie ma ! czy się to komuś podoba czy nie ......; i prawdę powiedziawszy dobrze (dla pana X), że tego publicznie nie zrobił
ponieważ
EDIT 2; osoby szkalujące pana Y powinny się mocno zastanowić nad sensownością swych działań; z prawnego punktu widzenia pan Y może pociągnąć te osoby do odpowiedzialności karnej za zniesławienie; a sprawę (z palcem w du..e ) pan Y wygra jeśli okaże się wystarczająco cierpliwy i zacięty

[Owain]

Oczywiście, że całą sprawę możemy rozważać w kategoriach ciekawostki, bo nie żyjemy w serialowej rzeczywistości made by USA, gdzie każdego można pozwać o wszystko i wygrać. W tej nieserialowej tylko niektóre przypadki są nagłośnione, nie jest tak, że za każde poparzenie się kawą idą odszkodowania liczone w dziesiątki tysięcy baksów.
Natomiast tylko z punktu widzenia ciekawostki prawnokarnej (i tego, że d90 nazywał przeróbkę przestępstwem) zainteresowałem się sprawą no i faktycznie zniekształcanie utworu penalizowane jest dosyć ostro, bo nie wystarczy tu podanie autora utworu pierwotnego by się ekskulpować, jak w przypadku rozpowszechniania. Dlatego zarzuciłem komentarzami, które jednak wskazują na kontekst, w tym dopuszczalny kontekst parodystyczny. Inaczej prokuratury zalane zostałyby przez tysiące zawiadomień o popełnieniu przestępstwa przez autorów przeróbek piosenek na YT czy nawet kabareciarze mieliby problemy. Abstrahując od teoretycznego wystąpienia/niewystąpienia przestępstwa czy deliktu cywilnoprawnego, pamiętajmy, że co innego teoria, co innego praktyka i chęci po stronie prokuratora czy sądu cywilnego aby tak błahą sprawę w ogóle wziąć "na warsztat". Jednakoż, stosując prawo literalnie, przerobiwszy kwiatka ufoconego przez d90 na wizję "po LSD" dokonałem czynu prawnie zabronionego, co jednak nie oznacza popełnienia przestępstwa, które to aby zaistnieć, musi jeszcze charakteryzować się szkodliwością społeczną występującą w stopniu wyższym niż znikomy (art. 1 par. 2 kodeksu karnego).

[Archibald6803]

Dlatego, jeżeli w przyszłości komuś będzie zależało aby z zamieszczonym na forum zdjęciem nikt nic nie robił, wystarczy tylko takie zdjęcie odpowiednio oznaczyć. Oznaczone zdjęcie jest dla każdego rozsądnie myślącego człowieka sygnałem, że można je jedynie oglądać ....... Zdjęcia nieoznaczone (chyba że jest pod nimi w tekście zastrzeżenie autora) można sobie spokojnie i bezkarnie podbierać do prywatnego wykorzystania ......

Chyba już zatem wiadomo dlaczego ludzie (w tym i moja skromna osoba) którzy nie uważają z różnych względów za stosowne oznaczać swoich prac, nie chcą wstawiać na fora swoich zdjęć w większych rozmiarach niż pocztówka ........