Taki jeden portrecik. Zapraszam do komentowania.
Szukaj
***
Taki jeden portrecik. Zapraszam do komentowania.
Fajne światełko, modelka dobrze wygląda, ale ta czarna linia, co zlewa się z ubraniem psuje mi odbiór
jak dla mnie to zbyt blisko podszedłeś do osoby portretowanej, robiles 50mm? ładny portret, tylko nos urósł
Bardzo ładny portret. Jak wspomniał krolewicz, nos rzeczywiście ciutkę duży. Mi natomiast odrobinę przeszkadza linia za modelką, obcinająca jej szyję. Jakby nie było tej czerni nad ramionami byłoby lepiej moim zdaniem. Ogólnie to i tak bardzo ładny portret i ładna konwersja do BW. Pozdrawiam.
Strona techniczna tak sobie - strona artystyczna natomiast mi się podoba, a to jest ważniejsze chyba.
Moglbys rozwinac, chodzi mi o strone techniczna ? Prosze calkiem powaznie, cenie sobie Twoje zdanie.Zamieszczone przez mOSAd
Poruszę tez stronę artystyczną, bo się tu wiążą.
Jeżeli się nie mylę, zdjęcie robione przy wysokim ISO (ewentualnie mocno kadrowane). Szczegóły zostały pożarte przez szum. Widać to też dobrze na oczach, brak tam ostrości, gładkości, błysku. Przerysowanie nosa świadczy o zbyt bliskim podejściu, pozostawiona winieta nie robi dobrego wrażenia. Może niedokładnie się wyraziłem - nie czepiam się warsztatu, ale "możliwości technicznych" - krótko mówiąc, lepiej według mnie to zdjęcie wyglądałoby w dobrym świetle i wykonane z trochę większej odległości.
I teraz sprawa kontrowersyjna, bo nie potrafię ocenić na ile celowa, na ile przypadkowa. Linia pozioma (oparcia?) nie jest równa. Domyślam się, że to portret "domowy", może przypadkowy, ale jeśli granica czerni i bieli była w jakikolwiek sposób celowa i zamierzona, to można się pokusić o jej lekką korektę (ale o tym jeszcze później). Mnie zdjęcie zainteresowało m.in. ze względu właśnie na ten podział. Bez niego byłby to po prostu kolejny portret. Natomiast niedokładność wykonania sugeruje albo całkowitą przypadkowość, albo lekkie niechlujstwo, albo pójście na żywioł (no może w tym przypadku brzmi to dziwnie).
Strona artystyczna podoba mi się z powodu kompozycji. Mamy tu do czynienia z klasycznym centralnym portretem, w którym standardowo oś symetrii jest pionowa. Natomiast tutaj dochodzi do tego podział kadru poziomy oraz lekkie "zachwiania", zaburzenia równowagi. Z jednej strony (prawej) w postaci inaczej ułożonych włosów, z drugiej przez wspomniane nieopatrzne uniesienie ciemnego tła. Zatem decyzję pokazania takiej kompozycji uważam za słuszną. Również sposób pokazania modelki mi odpowiada. Jest bezosobowo niemalże, bez uczuć, a z drugiej strony widzimy żywą osobę, a nie lalkę.
To wszystko powyżej, to odczucia na poziomie podświadomości, przekute na słowa, tak by dało się opisać odbiór, wrażenie, jakoś uzasadnić poczucie estetyki tego kadru. Dlatego też, mogą to być bzdury, a może to właśnie te drobne elementy tworzą całość i właśnie tak wpływają na moją percepcję.
I znów podkreślę, że nie wiem, na ile efekt powstał świadomie, a na ile przypadkowo, ale wydźwięk (dla mnie) ma mniej więcej taki jak opisałem. Wybór kadru, kompozycji, zastosowanie takiej a nie innej konwersji do cz/b, decyzja o prezentacji zdjęcia, świadczą o być może podobnie funkcjonującym mózgu autora.
Bardzo dziękuję za wyczerpującą odpowiedź. Zdjęcie zrobione na niskim ISO, kadrowane na etapie naciśnięcia spustu migawki, docięte jedynie boki tak by powstał kwadrat. Światła było wystarczająco dużo. Szum w zdjęciach CZ-B bardzo lubię, tak samo jak i przyciemnione rogi kadru, więc dodałem tą tandetke od siebiePoruszę tez stronę artystyczną, bo się tu wiążą.
Jeżeli się nie mylę, zdjęcie robione przy wysokim ISO (ewentualnie mocno kadrowane). Szczegóły zostały pożarte przez szum. Widać to też dobrze na oczach, brak tam ostrości, gładkości, błysku. Przerysowanie nosa świadczy o zbyt bliskim podejściu, pozostawiona winieta nie robi dobrego wrażenia. Może niedokładnie się wyraziłem - nie czepiam się warsztatu, ale "możliwości technicznych" - krótko mówiąc, lepiej według mnie to zdjęcie wyglądałoby w dobrym świetle i wykonane z trochę większej odległości.
I teraz sprawa kontrowersyjna, bo nie potrafię ocenić na ile celowa, na ile przypadkowa. Linia pozioma (oparcia?) nie jest równa. Domyślam się, że to portret "domowy", może przypadkowy, ale jeśli granica czerni i bieli była w jakikolwiek sposób celowa i zamierzona, to można się pokusić o jej lekką korektę (ale o tym jeszcze później). Mnie zdjęcie zainteresowało m.in. ze względu właśnie na ten podział. Bez niego byłby to po prostu kolejny portret. Natomiast niedokładność wykonania sugeruje albo całkowitą przypadkowość, albo lekkie niechlujstwo, albo pójście na żywioł (no może w tym przypadku brzmi to dziwnie).
Strona artystyczna podoba mi się z powodu kompozycji. Mamy tu do czynienia z klasycznym centralnym portretem, w którym standardowo oś symetrii jest pionowa. Natomiast tutaj dochodzi do tego podział kadru poziomy oraz lekkie "zachwiania", zaburzenia równowagi. Z jednej strony (prawej) w postaci inaczej ułożonych włosów, z drugiej przez wspomniane nieopatrzne uniesienie ciemnego tła. Zatem decyzję pokazania takiej kompozycji uważam za słuszną. Również sposób pokazania modelki mi odpowiada. Jest bezosobowo niemalże, bez uczuć, a z drugiej strony widzimy żywą osobę, a nie lalkę.
To wszystko powyżej, to odczucia na poziomie podświadomości, przekute na słowa, tak by dało się opisać odbiór, wrażenie, jakoś uzasadnić poczucie estetyki tego kadru. Dlatego też, mogą to być bzdury, a może to właśnie te drobne elementy tworzą całość i właśnie tak wpływają na moją percepcję.
I znów podkreślę, że nie wiem, na ile efekt powstał świadomie, a na ile przypadkowo, ale wydźwięk (dla mnie) ma mniej więcej taki jak opisałem. Wybór kadru, kompozycji, zastosowanie takiej a nie innej konwersji do cz/b, decyzja o prezentacji zdjęcia, świadczą o być może podobnie funkcjonującym mózgu autora.
Linia kanapy umieszczona w stu procentach świadomie. Miała przebiegać na wysokości styku szyi i ramion, ani ciut wyżej, ani ciut niżej. Ramionka z kanapą zlewać też raczej się nie powinny, przynajmniej u mnie na monitorze, kalibrował go Czornyj.
A nos urósł od tych wszystkich kłamstw
Pozdrowieństwo
adam
Podoba mi się ten portret. Na początku wydawało mi się że postać jest zbyt blisko obiektywu ale jak tak się przypatruję to pasuje mi to.
Nikon D40 | N18-55 VR | YN460-II | I JESZCZE ROWER |
Ramiona się nie zlewają, mają delikatną poświatę zresztą, więc o to trudno. Fajnie, że w pełni świadome wszystko - ja zatem jedynie bym jakości odzyskał trochę albo zmniejszył ziarno. A Asia nie wygląda na kłamczuszkę, a przynajmniej mnie, obcej osobie, bezpieczniej tak powiedzieć.
Uprawnienia umieszczania postów
Odpowiedz z cytatem
Skontaktuj się z nami