Myśl

[ycp]

A ja zostawiłem komórkę w domu...

źródło

[creep]

Ten foto-żart jak najbardziej by się nadawał jako repo/street (chociaż jest under streets ). Po prostu dobrze wypatrzona sytuacja. Owszem, humorystyczna, ale na tym się nie kończy wartość tego zdjęcia.

[ycp]

Creep, dzięki!
Dział to osobna historia, chociaż akurat to zdjęcie w "streecie" też by znalazło, mam nadzieję, amatorów.
Na tą akurat sytuację wolałem patrzeć z przymrużeniem oka - bo jako zachowanie społeczne, jest strasznie dołujące.

[amirez]

Bardziej smutne niż śmieszne. Całkowity zanik komunikacji międzyludzkiej. Coraz częściej sprowadzany do poziomu telefon - człowiek.

[Rigis]

Bardziej smutne niż śmieszne. Całkowity zanik komunikacji międzyludzkiej. Coraz częściej sprowadzany do poziomu telefon - człowiek.

No przecież ci wtuleni w siebie rozmawiają z sobą ba nawet się komunikują ... przez W...App, K.K bądź inny komunikator w swoich smartfonotabletogramofonovideofoto-fonach

[amirez]

No przecież ci wtuleni w siebie rozmawiają z sobą ba nawet się komunikują ... przez W...App, K.K bądź inny komunikator w swoich smartfonotabletogramofonovideofoto-fonach

No, a ten z prawej to nawet telepatycznie

[Kurtz]

Dla mnie całkiem przyzwoity street.

[ycp]

Wyszło więc zdjęcie o życiu. Bywa.

Może kontynuując temat "co miałem na myśli": Też bym sie napiła...

źródło

[JAP]

To pierwsze jak najbardziej do streetu; bardzo dobre.
Zamyślona mina gościa nastraja bardziej do pochylenia się nad zjawiskiem niż śmiechu więc według mnie też jak najbardziej powinno być w streecie.

A drugie bardziej tutaj - żart jest.

OT: albo jako gatunek się przystosujemy do życia z przyrośniętymi gadżetami do rąk, czół czy oczu
albo będzie jakiś odwrót w modzie; jak np. jest z papierosami - nie ma co załamywać rąk

[mOSAd]

Na pierwszym trochę dobijające te pogrzebowe czernie. Ale kadr może być, choć bardzo typowy to widok w wielu miejscach.
Na drugim najciekawsza jest dla mnie kitka. I jakieś gąsienice za szybą w tle. Ty widziałeś coś innego, co jednak jest takim trochę na siłę skojarzeniem, gdyż pani fotograf wystawia język raczej wyniku koncentracji, a nie pragnienia. Osoby po bokach odwracają uwagę i potrzebny jest tytuł, by naprowadzić widza na to, co autor miał na myśli.