neverhood
27-01-2009, 23:09
mój DJ Maciejtas
przestrzeń emocji, jaka towarzyszy memu sercu kiedy go obserwuję jest niewyobrażalnie niewyrażalna w żaden znany mi ludzki sposób.
przejście od zadziwienia (że coś tam gra i słychać)
poprzez zadumę (jak to możliwe, jak to się dzieje)
do radości (że nawet fajnie brzmi)
obserwacja tych przeżyć sprawia, że nie da się stać obojętnie
trzeba przynajmniej choć jedną z tych chwil uchwycić
cieszę się, że udało mi się złapać całą tę kompozycję dziecięcych emocji mojego Syna
https://forum.nikoniarze.pl//brak.gif
źródło (http://img232.imageshack.us/img232/291/djmalygg9.jpg)
a tu (http://img140.imageshack.us/img140/3775/36647563wl1.jpg) wielkość ciut większa (chyba lepiej oddająca jego przeżycia)
przestrzeń emocji, jaka towarzyszy memu sercu kiedy go obserwuję jest niewyobrażalnie niewyrażalna w żaden znany mi ludzki sposób.
przejście od zadziwienia (że coś tam gra i słychać)
poprzez zadumę (jak to możliwe, jak to się dzieje)
do radości (że nawet fajnie brzmi)
obserwacja tych przeżyć sprawia, że nie da się stać obojętnie
trzeba przynajmniej choć jedną z tych chwil uchwycić
cieszę się, że udało mi się złapać całą tę kompozycję dziecięcych emocji mojego Syna
https://forum.nikoniarze.pl//brak.gif
źródło (http://img232.imageshack.us/img232/291/djmalygg9.jpg)
a tu (http://img140.imageshack.us/img140/3775/36647563wl1.jpg) wielkość ciut większa (chyba lepiej oddająca jego przeżycia)