Lightroom sharpening

[MariuszJ]

Nie wyszło

Przyrzekam - ostatnia próba uporządkowania sprawy, która już utonęła w jałowych dyskusjach

Przyjmij wreszcie do wiadomości: to, że LR działa na metadanych jest dla przedmiotowego zagadnienia BEZ[ ZNACZENIA [...] Wyeksportuj TIFFa bez ostrzenia i resize, otwórz w Szopie, dostaniesz toćka w toćkę to, co miałeś w LR.

Upieram się, że ma. Wewnętrzna reprezentacja obrazu przetwarzanego przez LR (to nie są żadne metadane czyli opisy danych, tylko po prostu bitmapa w rozdzielczości możliwie bezstratnie odwzorowująca źródło, ze zwykle poszerzoną względem źródła przestrzenią barwną dla uniknięcia utraty precyzji transformacji w zaokrągleniach poobliczeniowych) musi być konwertowana w taki sam sposób dla preview w develop jak i eksportu do dowolnego formatu. To że akurat eksportowany bez jakichkolwiek końcowych tranformacji TIFF (dodaj: 8-bitowy w sRGB) jest najbardziej "podobny" do tego co masz w preview jest sprawą oczywistą i to właśnie do sprawy nic nie wnosi.

Jak bowiem odczytałem intencje wpisów sprzed naszego lania wody, chodzi w nim o brak satysfakcji z ostrzenia LR, stosowanego jako narzędzie kompleksowe od źródła z aparatu do celu, jakim jest produkt gotowy do konsumpcji nie przez kolejne programy graficzne, a przez przeglądarki i systemy drukowania.

Wyświetlanie szczegółów (dokładność zależna od powiększenia) czy kolorów (dość dokładne) nie różni się zupełnie od Szopa, który na metadanych nie pracuje.

Różnica w modelu pracy LR i PS polega tylko na tym, że LR dowiaduje się o docelowym zastosowaniu PO etapie zmian w obrazie.

Osobiście uważam, że jakiś sensowny podgląd w oknie eksportu byłby bardzo na miejscu się przydał.

Dla mnie to było by odejście od filozofii tego programu.

To oczywiście dało by się zrobić. Z każdym plikiem źródłowym, można by związać metadane (o, tu są naprawdę metadane ) o zakładanym celu. Problemy są trzy - użytkownik LR nie chce zwykle określać celu w trakcie obróbki (bo nie wie co jest warte to co wyjdzie), w przypadku wielu celów trzeba by robić virtual copies czyli zrobiłby się bałagan kosmiczny i wreszcie - co jest najważniejsze - w przypadku innych celów niż prezentacja na komputerze preview jest niewiele warte, o czym łatwo się przekonać drukując np. zdjęcia na komputerze wyglądające na mocno zaszumione.

To jest kolejny czynnik, ale nie jedyny. Śmiem twierdzić, że duża część owych problemów jest związana z niezrozumieniem jak działa mechanizm wyświetlania obrazu na ekranie komputera i jakie ta technologia ma ograniczenia.

Kolejnym co do ważności czynnikiem jest brak świadomości że ostrzenie to "miraż zmysłów" I zgodzę się z duCheminem że to jedna z najmniej interesujących funkcjonalności programów typu LR.