Lightroom sharpening

[MariuszJ]

Nie wyszło

Przyrzekam - ostatnia próba uporządkowania sprawy, która już utonęła w jałowych dyskusjach

Przyjmij wreszcie do wiadomości: to, że LR działa na metadanych jest dla przedmiotowego zagadnienia BEZ[ ZNACZENIA [...] Wyeksportuj TIFFa bez ostrzenia i resize, otwórz w Szopie, dostaniesz toćka w toćkę to, co miałeś w LR.

Upieram się, że ma. Wewnętrzna reprezentacja obrazu przetwarzanego przez LR (to nie są żadne metadane czyli opisy danych, tylko po prostu bitmapa w rozdzielczości możliwie bezstratnie odwzorowująca źródło, ze zwykle poszerzoną względem źródła przestrzenią barwną dla uniknięcia utraty precyzji transformacji w zaokrągleniach poobliczeniowych) musi być konwertowana w taki sam sposób dla preview w develop jak i eksportu do dowolnego formatu. To że akurat eksportowany bez jakichkolwiek końcowych tranformacji TIFF (dodaj: 8-bitowy w sRGB) jest najbardziej "podobny" do tego co masz w preview jest sprawą oczywistą i to właśnie do sprawy nic nie wnosi.

Jak bowiem odczytałem intencje wpisów sprzed naszego lania wody, chodzi w nim o brak satysfakcji z ostrzenia LR, stosowanego jako narzędzie kompleksowe od źródła z aparatu do celu, jakim jest produkt gotowy do konsumpcji nie przez kolejne programy graficzne, a przez przeglądarki i systemy drukowania.

Wyświetlanie szczegółów (dokładność zależna od powiększenia) czy kolorów (dość dokładne) nie różni się zupełnie od Szopa, który na metadanych nie pracuje.

Różnica w modelu pracy LR i PS polega tylko na tym, że LR dowiaduje się o docelowym zastosowaniu PO etapie zmian w obrazie.

Osobiście uważam, że jakiś sensowny podgląd w oknie eksportu byłby bardzo na miejscu się przydał.

Dla mnie to było by odejście od filozofii tego programu.

To oczywiście dało by się zrobić. Z każdym plikiem źródłowym, można by związać metadane (o, tu są naprawdę metadane ) o zakładanym celu. Problemy są trzy - użytkownik LR nie chce zwykle określać celu w trakcie obróbki (bo nie wie co jest warte to co wyjdzie), w przypadku wielu celów trzeba by robić virtual copies czyli zrobiłby się bałagan kosmiczny i wreszcie - co jest najważniejsze - w przypadku innych celów niż prezentacja na komputerze preview jest niewiele warte, o czym łatwo się przekonać drukując np. zdjęcia na komputerze wyglądające na mocno zaszumione.

To jest kolejny czynnik, ale nie jedyny. Śmiem twierdzić, że duża część owych problemów jest związana z niezrozumieniem jak działa mechanizm wyświetlania obrazu na ekranie komputera i jakie ta technologia ma ograniczenia.

Kolejnym co do ważności czynnikiem jest brak świadomości że ostrzenie to "miraż zmysłów" I zgodzę się z duCheminem że to jedna z najmniej interesujących funkcjonalności programów typu LR.

[de Fresz]

Upieram się, że ma. Wewnętrzna reprezentacja obrazu przetwarzanego przez LR (to nie są żadne metadane czyli opisy danych, tylko po prostu bitmapa w rozdzielczości możliwie bezstratnie odwzorowująca źródło,

Oj weź, już się nie rozdrabniajmy na to, jakich dokładnie algorytmów LR używa do generowania obrazu. Bez wglądu w notatki gości z Adobe lub reverse engineeringu i tak nie dojdziemy do żadnych rozstrzygnięć. Uznajmy że istotne jest to, iż pliki źródłowe nie podlegają de facto modyfikacji, a wszysko dzieje się automagicznie obok nich. A tak na prawdę jest to właśnie nieistotne dla rozważanego problemu.

To że akurat eksportowany bez jakichkolwiek końcowych tranformacji TIFF (dodaj: 8-bitowy w sRGB) jest najbardziej "podobny" do tego co masz w preview jest sprawą oczywistą i to właśnie do sprawy nic nie wnosi.

Po pierwsze ów Tiff może być i 16 bitowy i w ProPhoto, po drugie wnosi właśnie to, że skoro LR jest w stanie wypluć z siebie dokładnie to samo, co mamy w nim na ekranie (przy 1:1), to również owe "nieostrości" powstają gdzie indziej.

Jak bowiem odczytałem intencje wpisów sprzed naszego lania wody, chodzi w nim o brak satysfakcji z ostrzenia LR,

Przeczytaj jeszcze raz uważnie pierwszego posta. Rzecz w tym, że niezadowolenie początkujących użyszkodników LR może wynikać z 2 kwestii: po pierwsze z niedoskonałości interpolacji obrazu wysyłanego na ekran, po drugie z konieczności aplikacji dodatkowego ostrzenia eksportowanego pliku na ślepo.

Dla mnie to było by odejście od filozofii tego programu.

Okienko do podglądu ostrzenia przy eksporcie? Nie żartuj.

Kolejnym co do ważności czynnikiem jest brak świadomości że ostrzenie to "miraż zmysłów" I zgodzę się z duCheminem że to jedna z najmniej interesujących funkcjonalności programów typu LR.

O filozofii to już nie ze mną, mnie interesuje praktyka

[MariuszJ]

Przeczytaj jeszcze raz uważnie pierwszego posta. Rzecz w tym, że niezadowolenie początkujących użyszkodników LR może wynikać z 2 kwestii: po pierwsze z niedoskonałości interpolacji obrazu wysyłanego na ekran, po drugie z konieczności aplikacji dodatkowego ostrzenia eksportowanego pliku na ślepo.

Ponieważ nic innego nie twierdzę, możemy uznać nasze wodolejstwo za zakończone, ku radości pospołu

[tymancjo]

I to jest imho powód dla którego wiele osób widzi zdjecia w C1 jako "wow" zaraz po otwarciu. C1 po prostu sobie podastrza podgląd plików.
Ja sam musze przyznać, że finalne ostzenie miniaturek na www robie w PS, bo te LR jakoś do dzisiaj mnienie przekonało - no chyba że mi się wybitnie spieszy to robie wszytsko w LR.

Pozdrawiam,
Tomek