PCS to przestrzeń robocza (pośrednia). W książce jest to opisane dokładnie, z przedstawieniem idei całego systemu zarządzania barwą.

Konwersja i praca w przestrzeni monitora to najprostsza możliwa metoda, mająca jedną zaletę. Wszystko co jest zapisane w obrabianym materiale widać na monitorze. Jednak po pierwsze jeśli było w materiale coś więcej, to już na początku obróbki tego nie ma, oraz wysłanie na urządzenie końcowe, powoduje, że operujemy, z reguły, na wartościach ograniczonej przestrzeni barwnej w stosunku do przestrzeni urządzenia. Nie da się wykorzystać w pełni możliwości maszyny, która ma przecież większe możliwości niż monitor.

PS. Przytoczony cytat dotyczy całkiem czego innego.