Świstun

[jurgen]

młody

1

źródło

[pebees]

O.. tu chcę troszkę większą głębię.. Znaczy żeby cały ptaszek się tam znalazł

[jurgen]

heheheheh

i jego mamka

2

źródło

[paparazzo]

szkoda, ze w jedynce nie ma calego odbicia mogloby byc ciekawie

[MzMarcin]

szkoda, ze w jedynce nie ma calego odbicia mogloby byc ciekawie

Dokładnie tak...

[Pawel Pawlak]

Moim zdaniem oba zdjęcia są bardzo dobre. Bardziej niż całe odbicie wolałbym jakieś fajne światło. Wtedy były mnie tylko bardzo dobre, ale rewelacyjne. Ale to, podobnie jak całe odbicie przy takim kadrze zależy od szczęścia a nie umiejętności Jurgena
Jestem Ciekaw ile osób zdaje sobie sprawę z trudności wykonania nawet takiego "uciętego" ujęcia, jeśli (tak jak w tym przypadku widać) nie jest to 30% wycinek z całej klatki tylko prawie albo cały kadr ?

[paparazzo]

Nigdzie nie napisalam, ze jest to latwe, i ze Jurgen nie posiada umiejetnosci - moja wypowiedz swiadczy zupelnie o czyms innym

[Pawel Pawlak]

Spoko wyraziłem tylko swoją ciekawość. Generalnie, dla oglądającego nie ma znaczenia gdzie (w zoo, czy na wolności) zostało wykonane zdjęcie i jaki jest poziom trudności jego wykonania
A z drugiej strony, coraz częściej można zauważyć że ludzie wydają sie zapominać ze fotografia dzikiej przyrody, zwłaszcza w naszym kraju, to nie praca w studio

[wld]

....
A z drugiej strony, coraz częściej można zauważyć że ludzie wydają sie zapominać ze fotografia dzikiej przyrody, zwłaszcza w naszym kraju, to nie praca w studio

Hmmm, po części się zgodzę, po części nie, bo jak nazwać przygotowania do sesji w terenie: oczyszczanie od pokrzyw i traw niektórych gałęzi niżej położonych - toż to prawie jak w studio A od wczoraj wpadłem na szatański pomysł targać kształtną gałąź ze sobą i umieszczać ją w pobliżu krzaczorów, w których buszują pierzaki. Nie muszę mówić, że żona patrzy na mnie z coraz większym politowaniem

Co do zdjęć: jak je oglądałem na laptopie to mi się podobały ale jak je przejrzałem na monitorze CRM-owym to mi się bardzo podobały

[Pawel Pawlak]

wld, po części masz rację a po części nie Wiele zdjęć powstaje w warunkach zdecydowanie mniej zaaranżowanych. Zwłaszcza zdjęcia w ruchu, a do takich na pewno można zaliczyć powyższe zdjęcia Jurgena Można wprawdzie w przybliżeniu (ale tak naprawdę tylko co do kierunku) określić światło, można w małym stopniu uporządkować teren. Ale co jeszcze ? Na 2. zdjęciu widać że: młodziak napływa dość szybko na obiektyw. Wiedząc trochę o zachowaniu ptaków na wodzie można przypuszczać, że pływał raczej chaotycznie więc przymierzać do kadru trzeba się dynamicznie. Sądząc po głębi ostrość możemy wnioskować, że ptak był blisko od obiektywu, ogniskowa była długa. W takim wypadku musimy kadrować tak, żeby cały czas mieć głowę ptaka w którymś pkt AF. Jeżeli chcemy zachować zasadę kierunku, a ptak zmienia kierunek płynięcia w sposób nieprzewidywalny musimy cały czas zmieniać akt pkt AF, kontrolując jednocześnie pozycję ptaka w kadrze. Jeśli ptak jest daleko, staramy się robić piękny kadr z odbiciem, im bliżej nas (a sytuacja przy ogniskowej 500,600 i więcej - sytuacja zmienia się w ułamkach sekundy), staramy się ciąć odbicie ale kontrolować położenie ptaka w kadrze, dbając o ostrość na głowie (oku). Uzyskanie takiego ciasnego kadru dzikiego ptaka, z idealnym odbiciem, ostrością, ekspozycją, jest trudniejsze, niż idealny, ciasny, panoramowany z czasem 1/160, kadr motoru pędzącego z prędkością 150km/h w zakręcie przy wykorzystaniu takiego samego zestawu optycznego (np. 500mm)