Dance Of The Pagan Flames

[piotrekjeczen]

Też jestem zdania, żeby się nie denerwował. Powinienem to chyba zamieścić w stopce, bez żartów i drugiego dna, na poważnie.

Kłóciłbym się tylko z tezą, że akurat tutaj dobra fotografia wzbudziła te kontrowersje - no ale zawsze sobie trzeba jakoś tłumaczyć ten świat.

Nie bronię tej pracy. Śledzę portfolio autora od dość dawna. Wiem, że niedawno pogodził się z aparatem i po przerwie dopiero się rozkręca. Przechodziłem przez to samo i wiem, że potrzeba czasu by od nowa to wszystko ogarnąć. Natomiast nie widzę żadnych silnych argumentów by stwierdzić, że ta fotografia jest słaba. Jest utrzymana w tonacji poprzednich prac autora czyli jest to jakaś wizja na pokazanie tego typu pejzażu. Wszyscy też dobrze wiemy, że wyciągnięcie detalu z nieba to nie problem i gdyby autor chciał pokazać jakiś zygzaki na niebie to by je pokazał dlatego też powyżej stwierdziłem, że dla mnie konwersja jest za delikatna ale to dla mnie a być może dla autora jest to najbardziej wyszukany sposób na pokazanie tego kadru. Każdy z nas może przedstawić swoją wizję kadru ale moim zdaniem będzie to tylko fotograficzny bełkot i próba wywarcia nieuzasadnionego wpływu na styl jaki tworzy autor.

2pompony - zaprezentowana przez Ciebie wersja to moim zdaniem zupełnie inna fotografia. Nie zaprzeczę temu, że ciekawiej jest gdy w tego typu kadrze światło się równoważy ale zauważ że gdybyś podszedł do tego kadru z negatywem a nie matrycą i mierzył punktowo w budynek to wyszło by Ci przejarane niebo i ciemna podłoga - to przy wariancie gdy chciałbyś ładnie wyeksponować detale kamienicy. Idąc w kierunku prostoty w fotografii gdzie nie ma miejsca na przerost formy nad treścią nie widzę sensu pchania w ten kadr na siłę nieba. Mogę się też założyć, że gdyby autor pokazał ten sam kadr zrobiony z jakimś ND1000 i wypełniony dramatycznym niebem zaraz ktoś by uznał, że użycie filtra w tym przypadku jest nieuzasadnione i że chmury psują cały kadr.

Nie jest to fotografia wybitna ale nie jest też słaba. Jest jak najbardziej poprawna.

[Kulten]

Cały czas piszesz o złym naświetleniu mimo, że napisałem Ci, że w procesie obróbki przyciemniłem dół. Nie zrobiłem tego obracając filtr połówkowy ciemnym na dół... Ktoś czyta co piszesz może odnieść mylne wrażenie, że zdjęcie zostało źle naświetlone. To o czym przez cały czas piszę właśnie nie może się do Ciebie przebić, że w procesie obróbki w ten sposób wskazuję tylko na to co jest istotne.

Nie chciałbym też sprowadzać dyskusji do argumentu, że chętnie zobaczyłbym Ciebie z aparatem w tym miejscu byś pokazał mi jak należy to miejsce ukazać świetnym skoro mi się wg Ciebie to nie udało.

[2pompony]

Nie bronię tej pracy. Śledzę portfolio autora od dość dawna. Wiem, że niedawno pogodził się z aparatem i po przerwie dopiero się rozkręca. Przechodziłem przez to samo i wiem, że potrzeba czasu by od nowa to wszystko ogarnąć. Natomiast nie widzę żadnych silnych argumentów by stwierdzić, że ta fotografia jest słaba..

Nie wiedziałem tego o czym piszesz, ale też widzę, że się rozkręca. Tu się zgadzamy, choć nawet nie wiedziałem o tym rozkręcaniu, widzę tylko, że coś nie gra. Z drugim zdaniem się nie zgadzam, choć przyjmuję do wiadomości: Ty nie widzisz powodów żeby uznać to zdjęcie za słabe, ja widzę. I tyle...

Kompletnie za to nie wnikam w następujące potem detale techniczne. Nie interesuje mnie ani światłomierz autora, ani jak go sobie ustawił ani nawet czy z niego korzysta. Nie patrzę na to, czy to analog, cyfra czy mikroskop, czy luneta. Mam przed sobą zdjęcie i to oceniam (jak widać na minus). Że moja przeróbka to już inne zdjęćie? Mam nadzieję!

Po prostu ludzie tutaj często na krytykę wybierają takie tłumaczenie: ale ja miałem taki zamysł, zrobiłem to celowo, taki włąśnie byłzamiar. Wtedy mógłbym powiedzieć, że w takim razie od początku mieli kiepski zamiar i zły zamysł, a następnie udało im się te złe cele świetnie zrealizować. Z tym że czasem po prostu nie warto już dyskutować dalej.

Cały czas piszesz o złym naświetleniu mimo, że napisałem Ci, że w procesie obróbki przyciemniłem dół.

Świetnie, to ja jeszcze raz powtórzę: w takim razie obrałeś sobie za cel popsucie zdjęcia, a następnie - moim zdaniem - świetnie Ci to popsucie wyszło: zdjęcie rzeczywiście jest kiepskie. Moim zdaniem.

Nie chciałbym też sprowadzać dyskusji do argumentu, że chętnie zobaczyłbym Ciebie z aparatem w tym miejscu byś pokazał mi jak należy to miejsce ukazać świetnym skoro mi się wg Ciebie to nie udało.

Już Ci pokażę jak powinno to wyglądać. A zobacz sobie portfolio tego gościa, z tym że zanim zaczął się rozkręcać (może już był rozkręcony) - zdjęćia poniżej tej beemki z otwartymi drzwiami: https://www.flickr.com/photos/marcinbera1/

Tamte zdjęćia przynajmniej mają jakiś blask, a potem porównaj sobie te z dołu strony z tym tutaj.

[krzysztofz24]

@2pompony ale sam zamiar i zamysl nie moze byc zly. Jesli ktos ma umiejetnosci i umie naswietlac zdjecia oraz obrabiac, (a zalozmy, ze autor umie, patrzac po jego portfolio ) to zamysl, to po prostu jego wizja.
Oczywiscie kazdy jako widz, moze inaczej oceniac efekty tej wizji.

Z tego co widze autor chcial tak delikatniej. Tylko, ze w mojej ocenie wyszlo tak delikatnie, ze az troche mdło.
Takze 2 wersja obrobkowa nieautorska, zaprezentowana w watku, bardziej mi sie podoba.

[2pompony]

@2pompony ale sam zamiar i zamysl nie moze byc zly.

Dlaczego? Wyobraźmy sobie, że mam zamiar zrobić zdjęćie, a następnie moim zamiarem będzie zrobienie paru rzeczy wbrew: źle ustawię ekspozycję (celowo), skadruję do d,py (jaknajbardziej celowo), ustawię WB na 12345 Kelwinów (bo taki będę miał zamiar), a potem krzywymi zamiast poprawić to popsuję (bo zamysł mi tak każe).

Czy w związku z tym, że takie miałem zamiary i to wszystko zrobiłem celowo - zdęcie okaże się dobre? Wątpię. A przynajmniej nie według moich kryteriów.



Przy takim podejściu jak Twoje każda krytyka na tym (i innych forach) przebiegałaby następująco:

krytyk: To zdjęcie jest słabe bo... (wymienia dowolną przyczynę)
autor: Ale ja to zrobiłem celowo.
ten sam krytyk: Ach, to zasadniczo zmienia postać rzeczy!!! W takim razie to zdjęcie jest znakomite!



Śmieszy mnie takie podejście i takie tłumaczenia, poważnie.

[basket]

Głównym powodem dla którego zdjęcie mi się nie podoba jest niebo. Nic się tam nie dzieje. Światła brak wszędzie. Gdyby tak zaplanować porę i trafić na warunki mogłoby być fajnie. Ale tutaj chyba nie trzeba tego tłumaczyć, bo fotograf doskonale to wie. Pytanie dlaczego fotograf tej wiedzy nie wykorzystał. Jednak mimo wszystko bardziej podoba mi się oryginalne zdjęcie, ma jakiś klimat którego nie ma to "poprawione" ciosane zdjęcie.

[krzysztofz24]

Dlaczego? Wyobraźmy sobie, że mam zamiar zrobić zdjęćie, a następnie moim zamiarem będzie zrobienie paru rzeczy wbrew: źle ustawię ekspozycję (celowo), skadruję do d,py (jaknajbardziej celowo), ustawię WB na 12345 Kelwinów (bo taki będę miał zamiar), a potem krzywymi zamiast poprawić to popsuję (bo zamysł mi tak każe).

Czy w związku z tym, że takie miałem zamiary i to wszystko zrobiłem celowo - zdęcie okaże się dobre? Wątpię. A przynajmniej nie według moich kryteriów.



Przy takim podejściu jak Twoje każda krytyka na tym (i innych forach) przebiegałaby następująco:

krytyk: To zdjęcie jest słabe bo... (wymienia dowolną przyczynę)
autor: Ale ja to zrobiłem celowo.
ten sam krytyk: Ach, to zasadniczo zmienia postać rzeczy!!! W takim razie to zdjęcie jest znakomite!



Śmieszy mnie takie podejście i takie tłumaczenia, poważnie.

Nie wiem czy zauwazyles dalsza tresc tego co napisalem.
Wiec proponuje bez zacietrzewiania sie.

Nie ma czegos takiego jak wzor dobrego i poprawnego zdjecia.
Owszem sa zasady np kadrowania, ale nie sa sztywne.

Ale dobra, to powiedz mi ktore zdjecie tej samej scenerii krajobrazu bedzie dobre;
pastelowe, zywe czy naturalne w kolorach?
To chyba jednak mozna miec troche wlasnej wizji...

Oczywoscie zakladamy, ze zdjecie nie jest jakos totalnie zle zrobione (np ten balans bieli co podales).

O zdjeciu autora i mz o tym zdjeciu juz pisalem.

[Nikonozaur]

Rzadko tu wchodzę, ale jak już jestem co coś napiszę.
Patrząc na zdjęcie i widząc czyje ono jest sądziłem, że autor pomylił fotki. Tak, jestem całkowicie po stronie Bombla. Tylko i wyłącznie dlatego, że fotka jest Twoja nie otrzymujesz Marcinie komentarzy w stylu "idź poćwicz i przyjdź później". Tak tu ( i nie tylko tu) jest: uznany autor więc zdjęcie z klucza musi być dobre. A nawet jak nie jest dobre to jest przemyślane od A do Z-et, w żadnym razie przypadkowe. Oczywiście szanuję Twoją wizję i pracę włożoną w to zdjęcie, niemniej jednak efekt w moim odczuciu jest mierny. Kadr też nie robi jakiegoś pozytywnego wrażenia. Zamieszczenie tej fotki na jakimś portalu, na którym obowiązuje anonimowość z pewnością pokazałoby jej wartość, bo tu, na Nikoniarzach o "prawdziwą prawdę" jest trudno. Pozdrawiam.

[2pompony]

@krzysztofz24 - Po pierwsze ja się w ogóle nie zacietrzewiam, a mówię to tym bardziej szczerze, że rozmawiamy o cudzym zdjęćiu a nie o moim. Po wtóre, być może wziąłeś moją końcową uwagę o tym, co mnie śmieszy do siebie, a nie była do Ciebie konkretnie, tylko do takiego sposobu argumentacji.

Ale dobra, to powiedz mi ktore zdjecie tej samej scenerii krajobrazu bedzie dobre;
pastelowe, zywe czy naturalne w kolorach?
To chyba jednak mozna miec troche wlasnej wizji...

To jest pytanie z gatunku - które wykonanie szlagieru będzie dobre: na puzonie czy na cymbałkach... A odpowiedź wbrew pozorom jest bardzo prosta: to dobrze wykonane, to dobre po prostu.

Podobnie w fotografii: landszaft może być różowy i delikatny, albo ciemny i ponury, może nawet być czarnobiały, ale musi być dobry. Tak po prostu, dobry. Pamiętasz co się mówi o czarnobiałych fotkach, które są takie niemrawe i szaro-szare? Że konwersja zawiodła - w sensie, że zawiódł sposób przerobienia kolorów na paletę szarości. I wtedy początkujący fotografowie też zadają takie 'podchwytliwe' w swoim mniemaniu pytania - e, jak jesteś taki mądry, to powiedz jaka konwersja jest dobra: ciężka czy lekka? Dużo czarnego czy dużo białego? I też odpowiedź jest podobna - każda, byle dobra! Bo jak nie będzie dobra, to całe zdjęcie będzie złe.

Mówisz o wizji... Wizja to jest wtedy, jak wybieramy pomiędzy świetnie obrobionymi, świetnie warsztatowo wykonanymi zdjęćiami, np. jedno w cyjanotypii, inne w b&w, jeszcze inne w kolorze, kwadrat a może poziom... To jest wizja - mamy 5 perełek i na coś się trza zdecydować. Ale słaba ekspozycja (pardon, obróbka) to nie jest wizja tylko słabizna. Jak toś ma wizję, żeby zrobić słabiznę, to to nie jest wizja, tylko niemoc. Sorry za brutalną prawdę, ale jak ktoś ma wizję na złą obróbkę, to znaczy...

...może uznajmy przez wzgląd na dawne portfolio, że jeszcze się po prostu nie rozkręcił po przerwie.




@Nikonozaur nie użył - podobnie skądinąd jak i ja - magicznego skrótu który swego czasu był przekleństwem tego forum, ale myślę, dobrze opisał zjawisko TWA. Prawdę mówiąc myślałem, że to już dawno jest za nami, ale jak widać nie do końca. A przynajmniej mam (czasami) nawet nie podobne, co identyczne odczucia co Nikonozaur, łącznie z tym co powinno się napisać, a czego się nie pisze. A najzabawniejsze jest to, że jak piszę miękko i stonowanie - ludzie oskarżają mnie o zbyt twarde traktowanie i zaperzanie się; co by to było, gdybym napisał nie łagodząc wypowiedzi...

[piotrekjeczen]

Podobnie w fotografii: landszaft może być różowy i delikatny, albo ciemny i ponury, może nawet być czarnobiały, ale musi być dobry. Tak po prostu, dobry. Pamiętasz co się mówi o czarnobiałych fotkach, które są takie niemrawe i szaro-szare? Że konwersja zawiodła - w sensie, że zawiódł sposób przerobienia kolorów na paletę szarości. I wtedy początkujący fotografowie też zadają takie 'podchwytliwe' w swoim mniemaniu pytania - e, jak jesteś taki mądry, to powiedz jaka konwersja jest dobra: ciężka czy lekka? Dużo czarnego czy dużo białego? I też odpowiedź jest podobna - każda, byle dobra! Bo jak nie będzie dobra, to całe zdjęcie będzie złe.

To jest bardzo ciekawa myśl.
Prawdą jest że młodzi użytkownicy lustrzanek mają nikłą wiedze o b/w. A mi osobiście na samą myśl o teorii dobrego b/w robi się słabo. Gamma szarości jest o wiele bardziej rozpięta tonalnie niż koloru a co za tym idzie łatwiej można popełnić błąd przy obróbce. Myślę też że przy b/w o wiele bardziej rzucają się w oko wszystkie mankamenty nieprawidłowej ekspozycji. B/w jest również tym środkiem przekazu przy którym potencjalny widz skupia się na tym co widzi wewnątrz kadru i kolor nie zakłóca mu odbioru. Przy kolorze w pierwszej kolejności uwaga wędruje do tych rzadszych odcieni kolorów, które na co dzień są nam obce. Jest to swego rodzaju przerost formy nad treścią i myślę, że w większości przypadków portali na których stosuje się "lajki" fotografie wspinają się w górę właśnie dlatego, że widzowie nie oceniają warsztatu autora tylko same kolory. Przy b/w liczy się kompozycja bo potencjalny Kowalski bardziej zainteresuje się rozmieszczeniem poszczególnych elementów w kadrze ponieważ nie działa na niego magia koloru.
Przy b/w mamy generalnie dwa warianty - niski albo wysoki klucz. Albo idziemy w ciemności, mrok i dramatyzm albo niebiańskie jasności. Każda z tych opcji nadaje wyjątkowego klimatu.
Myślę, że sama postprodukcja jest o wiele trudniejsza niż w przypadku koloru.
Kolor sprawdzi się praktycznie w każdym kadrze a b/w niestety nie i tu jest ból. Mam kadry do których podchodziłem już po kilka razy i po konwersji jestem na nie. Są takie przypadki, że jeden drobny akcent koloru ma zasadniczy wpływ na całokształt fotografii i nie da się tego przeskoczyć. Wschody i zachody słońca to również jest ból dla fotografa posługującego się b/w. Owszem można coś tam pokazać, jakaś gra światła itp ale efekt nigdy nie będzie tak emocjonalny jak przy użyciu koloru.
Jakie powinno być dobre b/w - przede wszystkim powinno bronić się kadrowo a sama konwersja... lubię gdy autor operuje całą gammą szarości czyli smolistościami i mleczną bielą a nie tylko jej wycinakami...
A jakie powinno być bardzo dobre b/w - majstersztyk fotograficzny, gra światła, cienie, półcienie i podświetlenia, kontrasty i jasności - wszystko opanowane i zrównoważone - tak by dało się powiedzieć że w operowaniu czernią i bielą również można być kolorystą.