Mostek jest OK tylko niech go bedzie widać. Z tylu. Są linie zbiegajace się w oddali. Prowadzace do modelki. Byłoby kompozycyjnie OK. Byloby gdyby było ten most widać. Więcej zastanego. Mozna nawet wydłuzyc mocno czas i uzyc statywu. Modelke zamrozi błysk.
Jakie miales parametry ekspozycji - ISO czas przyslona? (I ogniskowa)
Moje systemy: Nikon F, D i Z, Hasselblad 503CX, Leica, Canon, Pentax, Olympus, Minolta, Rolleiflex TLR FKD, Zenity, Praktiki, ruskie dalmierze itd itd, blisko 100 szkiełek.
Nikon D90, Nikkor 50mm 1,8, iso 640, przesłona f2,4, migawka 1/60s
Ostatnio edytowane przez dominiks1980 ; 12-01-2016 o 18:48
nie twierdzę że coś źle zrobiłeś ale ja takiego dużego ISO nie używam. boję się szumów.Zamieszczone przez dominiks1980
W zdjęciu jest sporo ciemnych partii wiec szumy wyłażą. Nie wiem czy D90 pozwala na tylko 640. To subiektywne. Mi łatwo powiedzieć idź wyżej z ISO bo mogę używać do 3200 z zadowalającymi rezultatami.
Wg mnie powinieneś mieć z 800, przysłonę może otworzyć do 2.0, wydłużyć czas do 1/30. Byłoby więcej zastanego (zysk około 2EV od twoich parametrów), a błysk delikatniejszy.
Inna opcja - zrobić te zdjęcia .... godzinę wcześniej. To by było najlepsze. Niebo nie powinno być czarne. Zdjęć nocnych wbrew pozorom nie robi się w nocy.
Poczytaj ten wątek. najlepiej od tyłubo stare posty są często bez zdjęć (linki wygasły) http://forum.nikoniarze.pl/showthread.php?t=178813
wyszukaj sobie zdjęcia jakie ci się podobają i zobacz na ich opis.
Ostatnio edytowane przez Jacek_Z ; 12-01-2016 o 21:49
Moje systemy: Nikon F, D i Z, Hasselblad 503CX, Leica, Canon, Pentax, Olympus, Minolta, Rolleiflex TLR FKD, Zenity, Praktiki, ruskie dalmierze itd itd, blisko 100 szkiełek.
Po raz kolejny zdumiewa mnie, że bardziej naturalne dla wielu jest forsowne, techniczne rozwiązywanie problemów, które ani nie są dla konkretnego zdjęcia istotne, ani trudne do uniknięcia.
Nieistotne, bo brak widocznego mostka jest bardzo niewielkim mankamentem tego zdjęcia, kiedy zestawić go z pracą, czy ogólnym przygotowaniem dziewczyny.
Skoro już decydujesz się na wykonanie prostego uwiecznienia tego jak ktoś wygląda, to należy zadbać o to, aby był to wygląd spójny i przemyślany (ubranie, charakteryzacja, umieszczenie w otoczeniu) oraz odpowiednio zagrany. Rozumiem, że jesteście amatorami i brakowało Wam zaplecza, ale to właśnie tu znajdują się największe szanse na poprawienie zdjęcia, a nie w jakichś technicznych zabiegach mających na celu ujawnieniu jakiegoś mostka!
Wtedy możemy zacząć mówić o tym, że nie podobają się komuś kolory, modelowanie światła (bardzo płaskie), czy balans ze światłem zastanym (prawie nieistniejący) - gdzie naturalnie, jak już powiedziano, wiele jest do nadrobienia. Do nadrobienia w sposób bardzo prosty: trzeba było tam przyjść trochę wcześniej, kiedy były jeszcze resztki światła dziennego. Nie musiałbyś się wtedy przejmować ISO, długim czasem, czy przysłoną.
Słowem: planować, a nie kombinować
Na faktycznie światło mogło być wyżej. Szykuje mi się zimowa "nocna" sesja, tym razem zaplanuję ją o zmroku a nie w kompletnych ciemnościach
mądre słowaPo raz kolejny zdumiewa mnie, że bardziej naturalne dla wielu jest forsowne, techniczne rozwiązywanie problemów, które ani nie są dla konkretnego zdjęcia istotne, ani trudne do uniknięcia.
Nieistotne, bo brak widocznego mostka jest bardzo niewielkim mankamentem tego zdjęcia, kiedy zestawić go z pracą, czy ogólnym przygotowaniem dziewczyny.
Skoro już decydujesz się na wykonanie prostego uwiecznienia tego jak ktoś wygląda, to należy zadbać o to, aby był to wygląd spójny i przemyślany (ubranie, charakteryzacja, umieszczenie w otoczeniu) oraz odpowiednio zagrany. Rozumiem, że jesteście amatorami i brakowało Wam zaplecza, ale to właśnie tu znajdują się największe szanse na poprawienie zdjęcia, a nie w jakichś technicznych zabiegach mających na celu ujawnieniu jakiegoś mostka!
Wtedy możemy zacząć mówić o tym, że nie podobają się komuś kolory, modelowanie światła (bardzo płaskie), czy balans ze światłem zastanym (prawie nieistniejący) - gdzie naturalnie, jak już powiedziano, wiele jest do nadrobienia. Do nadrobienia w sposób bardzo prosty: trzeba było tam przyjść trochę wcześniej, kiedy były jeszcze resztki światła dziennego. Nie musiałbyś się wtedy przejmować ISO, długim czasem, czy przysłoną.
Słowem: planować, a nie kombinować
tylko może być problem z tym planowaniem ponieważ jak zwykle wszystko wychodzi w praniu - właśnie podczas focenia. No chyba, że ktoś robi to często i ma już swoje miejsca itd.
To jest wlasnie sedno planowania. Na sesji to juz sie powinno raczej koncentrowac na detalikach. Inaczej bedziesz sie stresowac i Ty i dziewczyna...
Widzisz - planowanie nie jest trudne, wiedza, że sie tego nie robi w nocy to nic niezwykłego. Jak inaczej podejść technicznie - też nie za bardzo skomplikowane. A jednak ludzie robią błedy (jak widać). I stąd moja porada.
W kwestii pracy z modelką, oceny pozy itd wolałem się nie wypowiadać. Z trzech powodów. Podam jednak tylko jeden - zostawiłem to zadanie dla innych.
Moje systemy: Nikon F, D i Z, Hasselblad 503CX, Leica, Canon, Pentax, Olympus, Minolta, Rolleiflex TLR FKD, Zenity, Praktiki, ruskie dalmierze itd itd, blisko 100 szkiełek.
Nie jest trudne, ale ja zawsze gorąco polecam wyrabianie sobie tego nawyku. Ja się tego nauczyłem od niecierpliwej żony, co z kolei zaowocowało łatwiejszą współpracą z małym bąkiem.
Sesja zaczyna się długo przed momentem, w którym ktokolwiek ma stanąc przed obiektywem. Najczęściej z ołówkiem, kartką papieru i otwartym umysłem. Potem ustawianie, mierzenie, testowanie i dopiero angażowanie 'modeli'. Kiedy jesteśmy przygotowani i pewni siebie, to i oni będą o wiele spokojniejsi o efekty. Jeśłi jeszcze mamy do czynienia z charakteryzacją, mejkapem, fryzurą (ja tego nie robię), to też nie ma co sprawy przeciągać i próbować szczęścia, bo marnujemy wtedy nie tylko swój czas.
Na zdjęcia Alberta przygotowywałem setupy kiedy on sobie chrapał, a za modela używałem Uszeja - jego misia, który był podobnych rozmiarów do niego. Potem misia podmieniałem na wypoczętego synka i 30 sekund później było po temacie - zanim zdążył się zorientować, że mu niewygodnie. Z żonką mam tylko odrobinę więcej czasu więc technika jest podobna
Z resztą, ja autorytetem nie jestem, ale mam koleżankę, która jest całkiem wziętą pstrykaczką, a pracowała wcześniej z Annie Leibovitz. Z jej relacji wynika, że u Annie ten proces jest jeszcze dłuższy... (i widać to po efektach!).
powodzenia!
Uprawnienia umieszczania postów
Odpowiedz z cytatem
Skontaktuj się z nami