Kolekcjoner
Witajcie!
Na początek nieco wstępu.
Wiele lat temu poznałem pewnego Belga. Połączyły nas małe sprawy biznesowe i pasja do starych włoskich samochodów, które rdzewiały na potęgę, miały problemy z elektryką i często się psuły. Miały jednak w sobie to coś, co nas przy nich trzymało. W 2006 roku pojechałem go odwiedzić w jego warsztacie na przedmieściach Antwerpii w Mortsel. Już wtedy jego kolekcja zrobiła na mnie ogromne wrażenie - miał mnóstwo samochodów, ale większość była ze względu na ograniczoną powierzchnię pochowana w okolicznych garażach lub przykryta plandekami w szopach i stodołach. Mogłem je jedynie zobaczyć na fotografiach lub uwierzyć mu na słowo, że je ma. Minęło 9 lat i postanowiłem sprawdzić, co u mojego belgijskiego znajomego słychać. Wysłałem maila i zapytałem, czy nie mógłbym go odwiedzić. Oczywiście się zgodził i napomknął, że jego kolekcja nieco się powiększyła, ale przynajmniej wszystkie okazy stoją w jednym miejscu. Zarezerwowałem więc hotel, zapłaciłem za prom i ruszyłem w 250-cio kilometrową podróż na spotkanie z włoskimi klasykami. Bez problemu znalazłem ogromną halę na Industriestraat 1 w Lier i po chwili byłem w środku...
1.
No cóż...czerwone, niskie...pewnie rzadkie i drogie. Zacząłem się rozglądać dookoła szukając rarytasów
2.
Wszędzie otoczony byłem pamiątkami i gadżetami związanymi z marką Abarth. Było nawet parę oryginalnych silników
3.
Ha! Natrafiłem na polski trop! Jest! 125 w barwach milicyjnych... Szkoda, że taki mały
4.
Po chwili znów na ścianie zauważyłem znajomy napis, zdjęcie samochodu w kalendarzu i firmowe koszulki. Niewiele brakło, a nie zauważyłbym oryginalnego Fiata 131 Abarth, który pod koniec lat 70-tych był niczym Subaru Impreza i Lancer Evo i 3-krotnie Fiat zdobył tym samochodem tytuł rajdowego mistrza świata
5.
Dobra - zaliczyłem oficjalną część wystawową, na której było jeszcze mnóstwo innych samochodów - w tym Fiat 124 Abarth nikogo innego, jak samego Jaroszewicza i wszedłem do części mniej oficjalnej. Po otwarciu drzwi poczułem się jak Alicja w krainie czarów. O w mordę! Czy ja śnię? To jest jakaś abstrakcja!
6.
Mój wzrok zaczął błądzić po hali o powierzchni 3500 metrów kwadratowych. Gdzie mam iść, co oglądać...Hmmmm...Moją uwagę zwrócił mały, niebieski samochodzik: niepozorny Abarth Zagato, którego obecnie ciężko jest kupić poniżej 100tyś euro, a ten konkretny ma być niedługo wystawiony na auckji w Londynie...
7.
Powoli przemierzałem niezliczone rzędy samochodów wszelakiego rodzaju...począwszy od rajdówek, a na dostawczakach kończąc.
8.
Nagle z oddali zobaczyłem podejrzanie znajomy kształt dachu...taki okrągły. Obok właścicielki tych kształtów stało jeszcze kilka równie znajomych, choć nieco bardziej kanciastych...
9.
A naprzeciwko zaparkowany równiutko w rzędzie kwiat przemysłu z ZSSR i na końcu pierwszego rzędu bordowa...Warszawa w idealnym stanie, która przyjechała z Francji. Świat się kończy!
10.
Nie ma mowy - muszę zobaczyć jak to wszystko prezentuje się z nieco innej perspektywy...musi być jakiś sposób...No i się znalazł ten sposób:
11.
Jeśli ktoś będzie przejazdem w okolicach Antwerpii i będzie miał kilkanaście godzin wolnego czasu (ja tam spędziłem 2 dni, i to było za mało), to śmiało może jechać. Kolekcja składająca się z około 250 samochodów jest dostępna dla zwiedzających, wstęp jest darmowy. Może niekoniecznie będziecie mieli okazję się tak panoszyć z oświetleniem, jak ja, ale zdjęcia można robić niemal bez żadnych ograniczeń.
Adres:
Abarth Works Museum
Industriestraat 1
2500 Lier, Belgia
Pozdrawiam,
SerU
Szukaj
Odpowiedz z cytatem
A fotka nr 1 dla mnie najlepsza, ma w sobie coś 
Tyle dobra to w życiu nie widziałem 
Nom, jedynka spoczko, miejsce wiadomo że fajne 
Skontaktuj się z nami