edytka 2 - bo po dłuższym czasie przeczytałem co napisałem i nie jest to dobrze napisane...
Bardziej mnie dzisiaj cieszą fotografie które są punktem wyjścia do jakiś tam wyobrażeń. Rozumiem że to moje zdjęcie dla "was" nie jest takie i przyjmuję na klatę
@ Fafniak
Wiem, żle pisze. Spróbuje "łopatologicznie"
1 Nie oceniam Twoich zdjęć.
2 Pisze o sprawach które moim zdaniem mógłbyś przemyśleć .
Przeczytałem jeszcze raz co napisałem o tytułach i serii w sensie projektu i nic dodać nic ująć .
Co z tym zrobisz, to Twoja sprawa.
Pozdrawiam.
Wiele z Twoich wcześniejszych zdjęć zmusza do myślenia, tworzy w głowie historię, intryguje. Może właśnie dlatego większość z nich pamiętam? Tego prawdopodobnie pamiętał nie będę, sorry.
['O]
A mnie się podoba.
Takie, jakie jest.
Lechu P. napisał, że łagodne - i dobrze.
A do tego lekkie, oniryczne... i metafizyczne.
I po prostu ładne.
Można patrzeć i się doszukiwać różnych rzeczy, bo nic nie denerwuje, nie przeszkadza, nie kłuje w oczy, nie narzuca się, nie jest dosłowne - w przeciwieństwie do przeważającego tutaj pseudostreetu.
Snoblesse oblige:
| buskonostalgicznie.pl | wpkx.pl | psioniczni.pl |
Ano!Zamieszczone przez wpkx
Dodam jeno, że skojarzenie tematyczne z HC-B, które wcześniej się pojawiło, jest tylko skojarzeniem tematycznym. Samo zaś zdjęcie fafniaka jest w kontrze do fotografii Cartier-Bressona, do jego starannie ułożonych zdjęć, czy lepiej, wtłoczonych w z góry przewidziane i wyczekane kompozycje ("Jestem kłębkiem nerwów, czekając na tę chwilę, ona wzbiera, wzbiera i wybucha..." HC-B "Le Monde" 74 (podaję z drugiej ręki) ). Czyniono z tego zarzut, ale to była (i jest) niewątpliwa siła jego fotografii. Można stawiać to za wzór, ale można próbować inaczej, być niejako w opozycji. Być bliżej rzeczywistości, nie przekuwać jej w obraz (rozumiany estetycznie), a dać za to odłamek rzeczywistości jako takiej, czyli coś, co w XIX wieku uchodziło za główny atut fotografii, a co XX wiek w wielu przypadkach przerobił na sztukę, na sztuczność, odchodząc tym samym od prostego realizmu. Osobiście lubię kreowanie i estetyzowanie w fotografii (i nie tylko), ale nie uciekam panicznie od rzeczywistości... Lubię brunetki i blondynki, ze wskazaniem na rude.
Zdjęcie jest najzwyczajniej proste i ładne. Może i daje mało do myślenia, ale nie zawsze jest to ważne.
Tylko tak na marginesie. Pierwszym światowym nurtem w fotografii bylł pictoralizm. I dominował do ok 1910 roku. A w XX wieku w reportażu/dokumencie było wiele murtow. Realizm poetycki HCB jest jednym z nich. Niektóre z nich zwalczały teorie "decydującego momentu" inne estetyzacje w reportażu itd. Tak więc XX wiek jest o wiele bardziej złożony niż kolega pisze.
Zgoda, pisałem "w wielu przypadkach", czyli nie wyłącznie, unikam generalizacji. Chciałem tylko wyraźnie zaakcentować przemiany, co prowadzi niekiedy do uproszczeń.
Ostatnio edytowane przez Alkinoos ; 24-09-2015 o 08:02
Nieważne co stworzył Cartier-Bressona czy Aquila degli Abruzzi. Prezentowane zdjęcie ma inny i swój niepowtarzalny klimat. Mnie podoba sie za każdym razem kiedy tu zagladam. Jeżeli fafniak inspirował się takimi zdjęciami to zrobił to dobrze i z wyczuciem.
Czy jest to kierunek przemian, nurt dominujący ? Myśle że nie. Napewno jest to nurt broniony, wspierany itd. Ale wiecej jest w tym interesów ekonomicznych niż czegoś innego. A w moim
poprzednim poście chciałem tylko odnieść się do historii fotografii.
PS
"Nieważne co stworzył Cartier-Bressona czy Aquila degli Abruzzi"
?????????????????????????????
Ostatnio edytowane przez kri-kri ; 24-09-2015 o 09:07
to chyba proste, oceniamy zdjęcie a nie prowadzimy dyskusję na temat kierunków w sztuce
Uprawnienia umieszczania postów
Odpowiedz z cytatem
Skontaktuj się z nami