Lenka

[Ned Stark]

Sorry, numery jednak są

Dobra dałeś mi tutaj ciekawą uwagę odnośnie tych kolorów. Raczej nie grzebię suwakami, czasem ściągam jak mam zbyt duże nasycenie np. zieleni albo tak jak w przypadku nr 19 żółci. Widocznie robię coś nie tak, tylko nadal nie wiem co. Więc jeśli możesz to sprecyzować to byłbym wdzięczny Balans bieli przeważnie ustawiam sobie na chmury bo lubię jak jest ciepło, może tutaj tkwi błąd.. hm

[tipsi]

Żeby wygodnie ustawić balans bieli post factum, możesz mieć nawet czarno-biały monitor, ale w kadrze musi być przedmiot, o którym WIESZ że jest biały, neutralnie szary albo czarny. A najlepiej wszystkie trzy. Nieczęsto tak bywa, zwłaszcza przy foceniu w akcji, to nie studio i dumanie nad ujęciem po trzy godziny. Dlatego trzeba działać w warunkach mało komfortowych i przede wszystkim zaopatrzyć się w porządny i zdatny do kalibracji monitor oraz kalibrator. Temat rzeka, ale do ogarnięcia za parę złotych. Bez tego 1. wpada w burak, Ty tego nie widzisz, a u mnie aż piszczy.
Oczywiście kanonicznie będzie użyć kroplomierza i badać skórę modela (ale nie punktowo, 3x3 albo 5x5 przy dużych rozdzielczościach). W przestrzeni CMYK neutralna skóra młodego osobnika rasy kaukaskiej (znaczy, białasa) nigdy nie powinna zawierać więcej magenty niż żółtego. Neutralna, to znaczy nie na buraczanym ryju miłośnika cydru, nie na tapecie panny młodej ani świeżo golonym podbródku świńskiego blondyna, bo natenczas może być odpowiednio fioletowa, różowa lub czerwona. Podobnie jak na modnie zarośniętym pysku chudego modela będzie mnóstwo cyjanu. Trzeba szukać miejsc z zasady nie narażonych na rumieńce, zarost, słońce i puder, i tym się kierować. Czasem nie będzie łatwo, dlatego ocena na dobrym monitorze ułatwia sprawę. To wszystko oczywiście w jednolitym i z grubsza białym świetle. Taki koleś ja Ty czy ja, mierzony na bladej klacie, skroni czy wewnętrznej stronie przedramienia powinien mieć około C15M50Y55K0. Chodzi o proporcje. Oczywiście to w CMYKu, który do tego musi zostać jakoś sensownie ogarnięty w ustawieniach PS, bo potraktowany po macoszemu może pokazywać cuda-wianki. Koledzy ściślej związani z obróbką w RGB mogą podać swoje liczby, ale RGB jako model emisyjny a nie odbiciowy jest znacznie mniej intuicyjny. W fotografii ulicznej czy ogólnie krajobrazowej bywa łatwiej, bo możemy się odnieść do oczywistych kolorów widocznych przedmiotów, np. znaków drogowych, asfaltu, ram okiennych, samochodów itp., pamiętając oczywiście, by nie "mierzyć" przepałów, blików, odbić i zafarbów z odbicia. Osobnym problemem są cienie i czernie, bo czasem ciężko ustalić, czy widoczny w kadrze czarny przedmiot jest faktycznie obojętnie czarny, czy może ma ukrytą dominantę i nie powinniśmy korygować go do C85M80Y80K80, ale np. lekko zazielenić, czy (reguła przy włosach) przybrązowić. To tak z grubsza i z punktu widzenia przygotowania do druku (stąd te cmyki), ale chodzi o zasadę.
Dan Margulis, którego porady powyżej obszernie cytuję, zakładał się, że posadzi przed czarno-białym monitorem ewidentnego daltonistę i ten poprawnie skoryguje zwykłe zdjęcie, posługując się wyłącznie kroplomierzem i krzywymi składowych w PS. Ale oczywiście im bardziej nietypowe oświetlenie sceny, tym trudniej. Zarazem zaś tym łatwiej, bo ewidentne błędy można zwalić na nietypowe oświetlenie lub szaleństwa muzy.

EDIT

Powtórzę jeszcze uwagę o białkówce oka --u dzieci jest wręcz niebieskawa, z wiekiem żółknie. Podobnie zęby, choć nie aż tak jak oczy. To pozwala kontrolować dominantę. Gdybyś na 1. pomierzył zęby i oczy, od razu wykryłbyś zafarb, nawet na zepsutym monitorze.

[Ned Stark]

Naprawdę dziękuję Tobie bardzo za poświęcony czas i cenną krytykę. Już wiem o co chodzi, jeszcze dzisiaj do tego przysiądę.

[tipsi]

Cała przyjemność po mojej stronie. Aha, po zastanowieniu -- cyjanu na nieowłosionej skórze może być nawet mniej, aż do wartości jednocyfrowych, zwłaszcza w ciepłym świetle. Niezłym pomysłem byłoby np. pobawić się zdjęciami dobrych fotografów z tego forum i poeksperymentować w PS, żeby zyskać szersze pojęcie o składowych barw różnych przedmiotów, zwłaszcza skóry. Ale NIE NALEŻY konwertować ich do przestrzeni CMYK, no i pamiętać o tym, że Adobe RGB (a nawet sRGB) mają szersze spektrum barw niż CMYK, więc lepiej nauczyć się korygować od razu w RGB, ale to znacznie trudniejsze. Ja np. nie bardzo sobie z tym radzę, bo głównie obrabiam zdjęcia do druku.