1 z 10

[Jacek_Z]

Jesteś spaczony, potwierdzam. Zdjęcia nie są dobre albo złe bo zostały wykonane ogniskową XY mm. Ogniskową się dobiera do tego co się widzi. Raz to może być rybka, a raz tele. To ocena tak z poziomu oglądającego. Ale fotografujący mają swoje "ulubione" ogniskowe. I mają swój styl. I swoje fankluby lubiących podobne ogniskowe. (streetphoto generalnie lubią szerzej - stąd wasze poglądy, ale mówimy o fotografii całej, czy o jednym dziale foto, bo to trochę zmienia sprawę?).
Natomiast ja jako oglądacz nie mam problemów z ogniskowymi. Podobają mi się zarówno prace autorów pracujących na szerokich kątach, jak i prace robiących częsciej teleobiektywami (dziwne by było gdyby portreciści preferowali szersze kąty). Ale gdy sa to dobre zdjęcia - po prostu. Ogniskowa to dobrze dobrane narzedzie do pokazania dobrze tego, co się podobało na zdjęciu. To tyle.

[Franek_]

Jacku - to oczywiście prawda. Ja zaliczam się do fanklubu ogniskowych szerszych. Choć wiadomo, wszystkim się da. Odnosiłem się natomiast do tego konkretnego zdjęcia.

[Śprotek]

Na wątek trafiłem ostro przypadkiem, a zdjęcia ogląda się z wielką przyjemnością. Sporo opowiadania kadrem, kolorem i przede wszystkim stylem.

[Jacek_Z]

Uprawiasz. Takie lepsze streetphoto. Nietypowe. I bardzo dobrze. Zdjęcia babci pod wystawą sklepową to takie coś już za bardzo oklepanego. Co od typowego streetphoto często przedkładają złapanie momentu, kompozycja itd schodzą czasami mocno na drugi plan. A u Ciebie na odwrót - nie robisz (prawie) akcji, za to masz bardzo przemyślane kompozycje.

[Kartofelinder]

Uprawiasz. Takie lepsze streetphoto. Nie typowe. I bardzo dobrze. Zdjęcia babci pod wystawą sklepową to takie coś już za bardzo oklepanego. Co od typowego streetphoto często przedkładają złapanie momentu, kompozycja itd schodzą czasami mocno na drugi plan. A ciebie na odwrót - nie robisz (prawie) akcji, za to masz bardzo przemyślane kompozycje.

Numer polega na tym, ze najlepsi robia obie te rzeczy na raz, a ci mniej zdolni/zmotywowani zadowalaja sie tylko jedna z nich. Ja najwyrazniej po prostu wybralem mniej popularna polowe sztuki, bo po przeciwnej stronie mocy jest juz dosc tloczno

Doceniam podszyty komplement.

Pomijajac fakt, ze street jako taki, sam dla siebie i sam w sobie jest forma nieco jalowa. Ale to odrebny temat.

Kartoflu - rozumiem zamysl, doceniam (chyba jednak skazana na niepowodzenie) inicjatywe edukowania tutejszej gawiedzi. Samo zdjecie jednak do mnie nie trafia. Jeszcze gdyby w lewym gornym rogu byla dajmy na to motorowka, ktora stworzylaby z tym zacnym autem yin-yang, to choc moze byloby nieco banalnie, to jednak byłoby na plus.

Mam wlasnie takie straszne przeswiadczenie, ze klasyczny street jest w pewien sposob bezuzyteczny. Ja staram sie w tym znalezc cos na tyle graficznego, abym mogl wieszac swoje zdjecia na scianie. Jak slusznie zauwazyl Jacek - co mi kurka po babci na schodach?

A powyzsze zdjecie to wlasnie taki polamany samochodem yin-yang i jako ze samo w sobie nie celuje mocno w niesienie tresci, jego wartosc sprowadza sie do czystej estetyki. Moze wiec do kogos gadac, a moze i nie - i to bez wiekszego uzasadnienia. Lykam to bez problemu

A co do edukowania, to moze i kogos sie uda? Wiesz, dla wiekszosci to pewnie bez znaczenia, ale moze dla jednostek?

[Franek_]

Pomijajac fakt, ze street jako taki, sam dla siebie i sam w sobie jest forma nieco jalowa. Ale to odrebny temat.

Kartoflu - rozumiem zamysl, doceniam (chyba jednak skazana na niepowodzenie) inicjatywe edukowania tutejszej gawiedzi. Samo zdjecie jednak do mnie nie trafia. Jeszcze gdyby w lewym gornym rogu byla dajmy na to motorowka, ktora stworzylaby z tym zacnym autem yin-yang, to choc moze byloby nieco banalnie, to jednak byłoby na plus.

[Franek_]

A co do edukowania, to moze i kogos sie uda? Wiesz, dla wiekszosci to pewnie bez znaczenia, ale moze dla jednostek?

That's orka on ugór my friend. Niestety.

Co do tego, że zdjęcia można robić dowolną ogniskową - pełna zgoda. Tu: http://studio.jaymaisel.com/collections/portfolio masz portfolio w bardzo dużej części zrobione ogniskowymi z przedziału 70 - 200. Da się? Da. Choć ja osobiście nie potrafię się posługiwać takimi ogniskowymi, co zapewne o wspomnianym spaczeniu świadczy.

Swoją drogą, już jakiś czas temu dotarła do mnie tak polecana przez Ciebie 'The life of a photograph' Sama Abella, ale przyznam szczerze, że pośród przeprowadzek, wyjazdów, rozjazdów i przygotowań do podróży nie miałem czasu jeszcze nawet okładki otworzyć...

[J1]

Mam wlasnie takie straszne przeswiadczenie, ze klasyczny street jest w pewien sposob bezuzyteczny. Ja staram sie w tym znalezc cos na tyle graficznego, abym mogl wieszac swoje zdjecia na scianie. Jak slusznie zauwazyl Jacek - co mi kurka po babci na schodach?

...

A co do edukowania, to moze i kogos sie uda? Wiesz, dla wiekszosci to pewnie bez znaczenia, ale moze dla jednostek?

Jest sporo racji w tym co mówisz.

Jednak dobry klasyczny street (pomijając babcię na schodach) ma też wartość dokumentalną. Żyjemy w czasach które (o ile nośniki cyfrowe przetrwają) będą najlepiej udokumentowanym (fotograficznie) okresem w historii ludzkości.

Sam osobiście czuje się rozdarty pomiędzy dwa warianty o których wspominasz. Z jednej strony klasyczny street z drugiej strony poszukiwanie estetyki graficznej w kadrach.

W kwestii edukacji... nawet jeżeli otworzysz pojedynczej jednostce umysł na coś nowego to uważam że było warto.

[Jacek_Z]

To konkretne zdjęcie jest poniżej twojej (bardzo wysokiej) średniej. Ale to chyba po częsci kwestia bezpłciowego światła. Było szaro i to tyle. To zdjęcie zahacza o krajobraz i tu światło gra rolę. Bo widzę, że generalnie to lubisz mało światła i to ci się sprawdza. Tu nie wypaliło. Ale w czym problem? każdy ma X słabszych zdjęć.
Ja pamiętam 2 mistrzów reklamy, którzy lubili robić dla odskoku inną fotografię, czarno białą. Zupełnie im to nie wychodziło

[Franek_]

Jaack - street rozróżnijmy od dokumentu. Pod pojęciem 'klasycznego streetu' rozumiem skupianie się na momencie, na obserwacji ludzi, na ładnych / intrygujących kadrach z ulic. I to jest formą nieco jałową. Drogi są dla mnie dwie - albo pójście w konwencję nieco bardziej graficzną albo pójście w dokument. Widoczki z ulic, babcia na ławce, żul pod ławką, to wszystko z czasem się nudzi, gdyż prędzej czy później dochodzi się do pytania pt. 'pokazać albo zobaczyć i pokazać'. Łapanie chwytliwych ujęć na ulicy podpada pod to pierwsze oczywiście, a patrząc na ilość aparatów przypadających na statystycznego mieszkańca miasta w Polsce nie ma się co dziwić, że jesteśmy zalewani kadrami, na których ktoś pokazuje ciekawą scenę na ulicy. Jednak 'zobaczyć i pokazać' to już inna para kaloszy.