Świstunka leśna...

[wld]

Rozglądając się za nowym miejscem do fotografowania wybrałem się do pobliskiego lasu. Po około 10 minutach wędrówki moją uwagę skupił śpiew świstunki. Usiadłem i zacząłem ją uważnie obserwować. Śpiewając przemieszczała się z gałązki na gałąź w obrębie około 20-30 m kwadratowych. Przypiąłem monopod i zacząłem ją podchodzić. Kiedy śpiewała mogłem ją podejść nawet na metr! Niesamowite! W ogóle zachowywała się tak, jakby mnie tam nie było. Oczywiście zazwyczaj siadała w miejscach, gdzie był głęboki cień albo gęste chaszcze. Około 2 godzin ją podchodziłem w różnych miejscach, fotografując tylko tam, gdzie w miarę ładnie wyglądało. Wybrałem 3 do pokazania

1.

źródło

2.

źródło

3.

źródło

[arti386]

Piękna ptaszyna a Ty masz sporą cierpliwość

[razza]

Sorki Waldku ale tylko 3 i to mi wystarczy!!! Wspaniała kontra z tej ,,pomarańczowej" plamy w tle za głową w połączeniu z GO od połowy ptaka która wyraźnie ale subtelnie ginie na ogonku daje tak niesamowitą plastykę zdjęciu. Te refleksy na podgardlu + zgaszona kolorystyka w idealnym kontraście na brzuszku ptaka to ideał ! Wiesz, ja nie przepadam za tego typu fotografią , bo ona jest zarezerwowana dla najlepszych fotografików ale w Twoim wykonaniu to jak zwykle majstersztyk . Domyślam się dla czego to zdjęcie dałeś na trzeciej pozycji ale to tylko szczegół - w sumie nie istotny
pozdrawiam
Mariusz

[avatarr]

2 jak dla mnie wymiata-bardzo udany wypad, bardzo

[wld]

mnie też 3-ka najbardziej się podoba Miałem bardzo dużo ujęć w trakcie jej śpiewu ale było za ciemno i czasy zbyt długie, więc wylądowały w koszu. Świstunka śpiewając trzęsie całym ciałem i w kiepskim świetle trudno o udane ujęcie - wszystkie wyszły poruszone
Najlepsze były momenty, kiedy siadała koło mnie na wyciągnięcie ręki - dopiero wtedy można ocenić, jaki to drobiazg W ogóle byłem w szoku, że nie wykazywała żadnego lęku, a wręcz przeciwnie. Była ciekawska i krążyła wokół mnie

[razza]

mnie też 3-ka najbardziej się podoba Miałem bardzo dużo ujęć w trakcie jej śpiewu ale było za ciemno i czasy zbyt długie, więc wylądowały w koszu. Świstunka śpiewając trzęsie całym ciałem i w kiepskim świetle trudno o udane ujęcie - wszystkie wyszły poruszone
Najlepsze były momenty, kiedy siadała koło mnie na wyciągnięcie ręki - dopiero wtedy można ocenić, jaki to drobiazg W ogóle byłem w szoku, że nie wykazywała żadnego lęku, a wręcz przeciwnie. Była ciekawska i krążyła wokół mnie

Waldku, przecież obaj wiemy że fotografią przyrodniczą rządzi łut szczęścia, przypadek i warunki, chyba głównie warunki Już raz Ciebie prosiłem o zdjęcia, które odwalasz - ale przyrodniczo one mogą być jak dla mnie zdecydowanie fantastyczne bo ,,nie tak profesjonalne, a prawdziwe przyrodniczo" bo będzie widać także i Twoje emocje czemu dałeś wyraz tym postem

[tmc]

Najlepsza 3, a emocje zawsze towarzyszą tego rodzaju fotografii. Gratuluję cierpliwości.

[januszz]

Ja będę w mniejszości wybieram 1 i 2, mała głębia ostrości bardzo mi odpowiada (zapewne na f4).

[krzycho_75]

Bardzo sympatyczne zdjęcia. Jak widać, warto być cierpliwym.

[evilseed]

Gratulacje, rewelacyjne ujęcia Przyznam się, że obserwowane przeze mnie świstunki raczej wykazywały dużą płochliwość, więc zazdroszczę