Oswajanie.

[swider]

Right, rozumiem że sytuacja nie w studio, tylko reportaż. Nie zawsze się da idealnie uciąć. Tak sobie dyskutujemy.

I o to chodzi na forum. Dyskusje na poziomie, gdzie bijemy się na argumenty, deliberujemy, zastanawiamy się wspólnie nad fotografią… ale tak szczerze, bez zacietrzewienia i wzajemnej złośliwości, a wszystko to w miłej i inspirującej atmosferze. A czasem człowiek nawet nauczy się innego spojrzenia. <ach… rozmarzyłem się>

o tak ! , tak dokladnie sa niesamowite...

To prawda. Cudne są.
Nie żebym robił Ci tym na złość, ale przyznam się, że w ubiegłą środę byliśmy na fryzach w terenie.

[JacekCz]

Cięcia w pół ramienia czy głowy na 1 i 3 ? Trójkę by może ratował przez ciaśniejsze cięcie ... pójście w szczegół ...

[swider]

Cięcia w pół ramienia czy głowy na 1 i 3 ? Trójkę by może ratował przez ciaśniejsze cięcie ... pójście w szczegół ...

A co to ciąć już nie można? Dobrych portretów z uciętą głową w połowie nie robią?
Zgodzę się co do 1. zdjęcia. Mało zdecydowane to cięcie (właściwie ucięcie ) i najpiękniej nie wygląda, ale na usprawiedliwienie mam: obiektyw jakim fotografowałem, ogrodzenie które miałem za sobą i chęć złapania ruchu/miny konia w tle (to najbardziej), przez co się zagapiłem i tak niefortunnie ciachnąłem. Mea culpa. Natomiast na 3. fotografii cięcie jest na tyle zdecydowane, że mnie nie przeszkadza. Szczegółu z tego robił nie będę bo akurat mam na innej klatce. Ten kadr wybrałem świadomie i z pełną premedytacją.

Na koniec przypominam, że znajdujemy się w dziale reportaż, nie zdjęć pozowanych… Niekiedy przez wzgląd na szereg czynników kadr nie może być inny. Zaznaczam (bo później mi ktoś zarzuci to i owo), że wszystkich krzywych, poucinanych i ogólnie niedorobionych zdjęć nie można w ten sposób tłumaczyć, trzeba mieć jakiś sensowny powód. Nie?

[edit]
Na dowód, że zależało mi na drugim planie (w reportażu staram się w miarę możliwości dbać o każdy plan) i majtającym głową fryzie, mam i nieucięte zdjęcie, ale z byle jakim tłem:

źródło

Powtórzę jeszcze raz -- tamto wybrałem z pełną świadomością jego wad i ułomności.

[JacekCz]

A co to ciąć już nie można? Dobrych portretów z uciętą głową w połowie nie robią?
...
Powtórzę jeszcze raz -- tamto wybrałem z pełną świadomością jego wad i ułomności.

Right, rozumiem że sytuacja nie w studio, tylko reportaż. Nie zawsze się da idealnie uciąć. Tak sobie dyskutujemy.

[Motorniczy]

Mam w planie zrobic zdjecia z Fryzami i ludzmi , taki projekt mam od kilku miesiecy w glowie ale jestem na etapie szukania wlascicieli tych koni we Wloszech. Nie, nie umiem jezdzic konno, boje sie koni

[swider]

Jakbyś mieszkał w Polsce, to fryzów w stajni dostatek… a tak, dupa blada.
W każdym razie powodzenia na sesji i dużo łagodnego światełka życzę.

[hubik]

Wybieram 3, 7, 8 i oczywiście bonus. Gdyby całe repo było czarno - białe...

[gramus]

2 i 7-meczka najlepsze .
G

[PiotrPJ]

swider, mam pytanie: bo do zdjęć dodałeś po linijce tekstu - próbowałem więc wyobrazić sobie, że tekstu nie ma i od razu zmienił mi się odbiór całego setu... nieśmiało (bo nie chcę z Tobą zadzierać ) dodam, że dla mnie raczej mniej czytelny pod kątem tytułu.
Jak jest/powinno być "zgodnie ze sztuką" - zdjęcia w fotoreportażu z tekstem czy bez?
Twój tekst jest w zasadzie kosmetyczny - czy w takiej postaci (ilości) objaśnień fotoreportaż /o/broni się?

[swider]

Jak jest/powinno być "zgodnie ze sztuką" - zdjęcia w fotoreportażu z tekstem czy bez?
Twój tekst jest w zasadzie kosmetyczny - czy w takiej postaci (ilości) objaśnień fotoreportaż /o/broni się?

Generalnie jest bardzo różnie z opisem, lub jego brakiem. Obowiązuje jedna reguła -- tekst nie może być epistołą, a jedynie malutkim dodatkiem, wprowadzeniem czy (i) wyjaśnieniem (które czasem jest niezbędne).

Najczęściej spotyka się krótkie wprowadzenie po którym przedstawione są już „gołe” zdjęcia (bez tekstu). Bywa tak (to chyba najrzadziej), jak u mnie, że przy każdym zdjęciu widnieje jakiś lapidarny opisik. I na koniec… są te fotoreportaże, które żadnych słów nie zawierają.

Zwykło się mówić, że dobry reportaż broni się sam (nie potrzeba ani litery, by odbiorca wszystko zrozumiał i dojrzał to co reportażysta miał do przekazania). Jest w tym szalenie dużo prawdy, ale z drugiej strony jest też masa wyjątków. Niekiedy dobrze jest nakreślić zarys historii, przedstawić tło reportażu, okoliczności. Nie tyle opisywać same zdjęcia, co wprowadzić w pewien świat.
Jest jeszcze trzecia możliwość -- swoboda interpretacji. Przez brak jakichkolwiek pisemnych wyjaśnień (świadomie) daje się oglądającemu pełną swobodę w rozumieniu fotografii i zawartej w nich historii… wtedy już wszystko zależy od naszej wrażliwości, a żadna interpretacja nie jest zła.

Natomiast co do zamieszczonych przeze mnie zdjęć. To tylko krótka, i lekka historyjka, której nawet reportażem nie nazywajcie bo to za mocne słowo. Nie należy się w niej niczego doszukiwać…

A gdzie Tofik?

A latał gdzieś po stajni i taplał się w końskiej kupie (wszak to najpiękniejsza z psich perfum).