Wigilia w TWON

[stig]

Ubiegłego roku przegapiłem i wykonałem jedynie fotoreportaż z balu karnawałowego. Teraz jednak pilnowałem terminu i spędziłem kilka godzin z niesamowitymi ludźmi; podopiecznymi i terapeutami Towarzystwa Wspierania Osób Niepełnosprawnych w Świeciu. Zacząłem dzień wcześniej od dokumentowania pracy nad potrawami, a w samą wigilię uczestniczyłem w dopinaniu szczegółów, mszy świętej, tradycyjnym dzieleniu się opłatkiem i oczywiście wieczerzy.


1.

źródło

2.

źródło

3.

źródło

4.

źródło

5.

źródło

6.

źródło

7.

źródło

8.

źródło

9.

źródło

10.

źródło

11.

źródło

12.

źródło

13.

źródło

14.

źródło

15.

źródło

Pełny set -> tutaj.

[Kuba.Daf]

Świetne zdjęcia swoją drogą, a zmierzenie się z tak trudnym tematem to drugie.
Naprawdę, wielki szacunek za odwagę wejścia "z obiektywem" w środowisko, w którym mogłeś spotkać się z brakiem akceptacji. Szczerze mówiąc fotograf wszędzie jest traktowany jako zło konieczne, ale sam miałem styczność z ludźmi niepełnosprawnymi i wiem jak ciężko jest przekonać ich że robisz to w dobrej intencji, a nie po to aby ich ośmieszyć.
Jeszcze raz gratuluję odwagi i świetnych zdjęć.
Pozdrawiam, Kuba.Daf.

[swider]

Brakuje mi trochę ciasnych portretów, jakiegoś detalu, ale tak czy siak -- dobra robota. Dział wreszcie odżył… choć na chwilkę.

[Uysy.]

Dawno tu mnie nie było. I wybrałem dobry moment na odwiedziny - Twoje prace zawsze oglądam z przyjemnością.

[Radek_1]

11 bardzo wymowne, a 13 dla mnie majstersztyk (odwrócona uwaga chłopców...)

[krzychun]

Bardzo solidny reportaż, Twoje wątki są inspirujące. Pokazuj więcej!

[downunder]

Wg mnie bardzo mocny i wymowny reportaż!
Kilka naprawdę świetnych kadrów - 2, 4, 10, 11, 13, 15.

[swider]

Wg mnie bardzo mocny i wymowny reportaż!

Ja bym rzekł raczej -- dosłowny.

I jeszcze nawiązując do wcześniejszych słów kolegi:

Naprawdę, wielki szacunek za odwagę wejścia "z obiektywem" w środowisko, w którym mogłeś spotkać się z brakiem akceptacji.

Osobiście mam jednak całkiem odmienne spostrzeżenia. Ludzie niepełnosprawni czy to umysłowo czy fizycznie, często są o wiele bardziej otwarci na fotografa niż inni. Nie są to tylko moje spostrzeżenia, wielu reportażystów miało podobne doświadczenia, a że temat -- nie ukrywajmy -- dość mocno wyeksploatowany, więc i opinii sporo.
W każdym razie… wiadomo: starcy, niepełnosprawni, bezdomni to swoista klasyka reporterki, ale z tym szacunkiem i odwagą bym nie przesadzał.

PS Naturalnie nie piszę, że taki reportaż jest „jak splunąć” -- wymagał pracy i oka, natomiast nie robiłbym też z niego wielkiego halo.

[Aras]

Świetny reportaż.

[Marta Baranowska]

nie wiem, czy dałabym rade sprostać takiemu zadaniu, z jakim Ty poradziłeś sobie wspaniale!