prośba o pomoc

[gregory_21]

Czyli wniosek prosty, nie wracaj jak długo się da. Masz do dyspozycji zwolnienia, tacierzyński, ale tutaj trzeba dokładnie sprawdzić kiedy i jak go można wziąć w relacji do wypoczynkowego. Możesz też przejąć części macierzyńskiego, pozostać na wychowawczym.

Bardzo treściwa porada!
Ale tylko przy założeniu, że zwolnienie faktycznie na niego czeka, bo w przeciwnym wypadku po takim manewrze na pewno będzie

[elanek]

Zwolnienie lekarskie. Najlepiej depresja, bo ZUSowi najtrudniej sprawdzić chorobę. Ale pracownika można zwolnić gdy przebywa na zwolnieniu dłużej niż 6 miesięcy.

Zacząłbym od tego - jeśli jesteś pewien, że mają Cię zwolnić. I szukałbym nowej pracy.
Pół roku to kupa czasu. Powinno się coś znaleźć. Trzymam kciuki.

[ALF]

Proszę bez komentarzy i wyłącznie w temacie.

[Kasandra]

L4 i wspomniana depresja.
Wyolbrzymiasz swoje problemy i deprecha jak malowana-nie udowodnią Ci, że jej nie masz.
A w tym czasie szukasz kolejnej roboty.
Bo wychowawczy zdaje się jest bezpłatny, więc bez sensu.
A tacierzyński tydzień, tyle co nic.

[freefly]

L4 i wspomniana depresja.
Wyolbrzymiasz swoje problemy i deprecha jak malowana-nie udowodnią Ci, że jej nie masz.
A w tym czasie szukasz kolejnej roboty.
Bo wychowawczy zdaje się jest bezpłatny, więc bez sensu.
A tacierzyński tydzień, tyle co nic.

Dłuższe zwolnienie lekarskie, to częste kontrole ZUS w domu. Potrafią nawet dwa razy w tygodniu sprawdzać, co chory robi w czasie zwolnienia lekarskiego,a także przeprowadzać wywiad środowiskowy wśród sąsiadów.
Zwolnienie na depresję może wystawić tylko psychiatra.
Minusem przebywania na długim zwolnieniu lekarskim jest późniejsze świadectwo pracy.
Zgodnie z przepisami prawa pracy świadectwo powinno zawierać np. informację o zwolnieniach lekarskich itp.
Pracodawcy mają swój stosunek do osób, które chodzą na długie zwolnienia. Może to być problem, przy kolejnym zatrudnieniu.

[pil74]

L4 i wspomniana depresja.
Wyolbrzymiasz swoje problemy i deprecha jak malowana-nie udowodnią Ci, że jej nie masz.

A lekarz, który będzie tych bredni słuchał to totalny debil, który kompletnie nie zna się na swojej robocie.
Nie kręć, tylko idź do lekarza i powiedz jak sprawa wygląda. Kawa na ławę. Zaoszczędzisz sobie kompromitacji i stresu.

[freefly]

A lekarz, który będzie tych bredni słuchał to totalny debil, który kompletnie nie zna się na swojej robocie.
Nie kręć, tylko idź do lekarza i powiedz jak sprawa wygląda. Kawa na ławę. Zaoszczędzisz sobie kompromitacji i stresu.

Wystarczy iść do poradni zdrowia psychicznego. Do psychiatry nie potrzebne jest skierowanie.

[Marian K]

Proszę bez komentarzy i wyłącznie w temacie.

Pozwolisz Alf ?, komentarz,ale w temacie.
Te wszystkie:rady,porady,lekarskie sztuczki i prawne kruczki,odwlekają w czasie wyrok który (podobno) zapadł.
Moim zdaniem jeśli potrafisz coś robić,to się ciesz,samemu jest trudno się zwolnić i żyć na nowo.
Jak nic nie umiesz,to dobrze się o tym dowiedzieć wcześniej niż później.
Odwagi i powodzenia.