Jesienny spacer

[Jogi]

spiritchaser, jeśli jeszcze nie zorientowałeś się, że ostatni post Czornyja to kpina, to właśnie cię o tym informuję.
Ale uważne przeczytanie tego, co napisałem prowadziło właśnie do stworzenia takiego kadru, a nie do pochwały kwadratowych kadrów, chociaż warto by może częściej pokombinować z dobrą kompozycją w kwadracie. Jakiś czas robiłem zdjęcia Rolleiflexem i wiem, że to nie taka łatwa sztuka.

[Czornyj]

najbardziej podobałoby mi się w prostokącie poziomym i wtedy tło byłoby super, ale tego nie moge zrobić mając tylko kwadrat.

Możesz, możesz. Ale nawet wtedy to też nie byłoby to

źródło

[pX]

Ojejej.. co tu się dzieje - normalnie działania podchodzą pod łamanie art. 16 i art. 17 ustawy

pX - pozwoliłem sobie na zmianę kadru, daj znać, jeśli mam usunąć fotkę.

Mam taki dobry zwyczaj, że po kilku dniach usuwam zdjęcia więc jak wyrzucę główne zdjęcie to poproszę Cię o usunięcie tego co wstawiłeś.

pX - może zamieścisz oryginał (przed docięciem do kwadratu)?

Nie. Oryginał był kadrowany pionowo z zamiarem obcięcia dołu - i tak to zaprezentowałem. Poza zabiegiem jaki wykonał Czornyj nie uzyskasz kadru poziomego.
Dorzucę jeszcze swoje trzy grosze do tego co napisali Jogi i Czornyj. Nie piszę ani o tym zdjęciu, ani o osobach biorących udział w dyskusji w szczególności. Chodzi mi o tendencje spotykane w sieci.
Zbytnim uogólnieniem i spłyceniem sprawy byłoby uznanie, że tylko "świeżaki" nie czują centralnego (czy idąc dalej centralnego i kwadratowego) kadru bo ciągle powtarzam, że ludzie są różni. Czornyj zauważył niewolnictwo niecentralnego kadrowania - zgodzę się z tym pod warunkiem, że przyjmę założenie, że większości nie dane było poznać wolności (tu - kadrowania).
Duża grupa osób na forach fotograficznych to osoby nowe w fotografii. Ich marzeniem jest rzemieślnicze opanowanie warsztatu, które pozwoli im robić zdjęcia technicznie poprawne (nie jest to złe samo w sobie, gdyż może stanowić jakąś furtkę do kolejnych kroków). Takie osoby często przyjmują za dogmaty zasady typu: trójpodział, niecentralne kadrowanie itp. i następnie powtarzają je bez zrozumienia dzieląc się radośnie swoją ignorancją. Dla nich wyznacznikiem jakości zdjęcia jest umieszczenie muszki octówki w mocnym punkcie, z ostrym oczkiem, brak przepałów itp. bzdurki, które aczkolwiek znaczące, nie muszą mówić nic o całości. Można stosować reguły ze wspaniałym skutkiem, można łamać reguły z takim samym skutkiem, no i oczywiście można zwalić wszystko niezależnie od podejścia do reguł.
I jeszcze... Od wieków znane są zasady kompozycji, o obsłudze D50/D70/D200, poprawnym naświetlaniu, ostrzeniu itd. napisano tony tomów i ciągle pojawiają się zdjęcia słabe, albo tylko popawne, a przecież powinny powstawać same dzieła. Jakie to słodkie, że nie wszystko jest takie wymierne...