Jesienny spacer

[pX]

Spacerowe.

źródło

[Tordek]

kurczę,
sam nie wiem co jest nie tak...

chyba jednak mina modelki.. za mocno zaciska usta, może jak by trochę rozluźniła byłoby fajniej...
..ma ładne oczy ? na tym tle mogłoby coś z nimi ciekawego i intrygującego wykombinować...
...stoi tyłem może... taki wzrok dziewczyny która zachęca żebyśmy poszli za nią ?
taki specyficzny wzrok i uśmiech

oj tak się rozmażyłem ;P

technicznie chyba ładnie, mnie się podoba... ogólnie ładnie... ten centralny kadr mi bardzo pasuje... jej postawa i tło z tyłu ... kurde to fajnie wykombinowałeś...

pzdr. Tordek

[Czornyj]

O Jezus Maria! Centralnie i w dodatku centralność prowokacyjnie podkreślona kwadratowym kadrem! Z przerażenia zaniemówiłem!

[pX]

Czornyj - coraz bardziej brne w kwadrat, coraz bardziej mnie to wciąga i chyba w końcu zakupię coś kwadratowego

[DonMaliniacco]

Ja bym to chyba poPSul.... zrobił odbicie lustrzane i glowe przekadrowal do lewego gornego mocnego punktu.... moge sie jednak mylic...

[Tordek]

ale ten kwadrat właśnie fajnei wyszedł...

gdyby jeszcze tylko ją lepiej ustawić byłaby bajka
takie jest moje zdanie:P
wrzucanie na siłę w mocny punkt z lewej czy prawej byłoby możei bardzij poprawne... ale tutaj centralny pasuje.. dla mnie odbiór jest przyjemny..

[Jogi]

Ostatnio coraz częściej zauważam tendencję wśród fotografujących do włączania w wizjerze linii pomocniczych i pstrykania wszystkiego, co wchodzi w te kratki, no bo jeżeli wchodzi to będzie profi i OK i wszyscy będą wpadać w achy i ochy, bo takie zgodne z profi zasadami trójpodziału. Istnieje (niestety) jeszcze coś innego oprócz kratki w wizjerze. Jakoś wiele pokoleń malarzy i fotografów nie miało żadnej kratki w wizjerze, a malowali obrazy i robili zdjęcia, które powalają harmonią, rytmem, dynamiką. I nie zawsze to co na nich jest musi być akurat zgodne z zasadą trójpodziału. Bo istnieje jeszcze coś takiego jak równowaga zdjęcia. Jeżeli ustawimy na zdjęciu wyimaginowaną huśtawkę (albo wagę), to to co położymy z jednej strony musi się jakoś równoważyć z tym co z drugiej strony. Nie musi być to całkowita równowaga statyczna (to dla spokojnych kompozycji), ale np. proporcja - gdy czegoś jest dużo na dole w prawej, to musi zanikać proporcjonalnie do góry w lewo itp. itd. I niekoniecznie, gdy zobaczymy kwadratowy kadr musimy odkrywać w nim od razu przez jego kwadratowość "to wewnętrzne bzie", to "pfuj", ale zobaczyć czy jest tam równowaga. To że stoi na środku dziewczyna, też nie świadczy o tym, że jest źle, ale jeżeli stoi na środku w kwadracie to konsekwencją byłoby, żeby stała tam na wprost, wtedy będzie to konwencjonalne opracowanie tematu, a ona odwraca się w lewą stroną, przez co "kładzie ciężar" na lewej stronie zdjęcia, a sama jest "ciężarem", więc dokłada jeszcze "ciężaru" do lewej i zdjęcie wali się w lewo. Konsekwencją byłoby dodanie więcej wolnej przestrzeni lub przestrzeni z jakimś jeszcze elementem równoważącym. Wtedy będzie to kompozycja bardzo zrównoważona i klasyczna, ale przecież można robić zdjęcia niekonwencjonalne.
Trochę się rozpisałem, ale już zaczęło mnie denerwować bezpodstawne traktowanie wszystkiego w kategoriach siatki w wizjerze, bo coraz częściej się zdarza, że zdjęcia robi sie nie głową tylko wizjerem.

[spiritchaser]

Ja bym to widział w prostokącie:

źródło

pX - pozwoliłem sobie na zmianę kadru, daj znać, jeśli mam usunąć fotkę.