Program do skanowania.

[samek]

Ostrość to akurat najmniej ważny parametr. bardziej chodzi mi o odwzorowanie kolorów itd. czy ma znaczenie na którym etapie je koryguje czy tez nie.
Skaner Epson v300 photo

Robię jak Michał:

Kombinując w ten sposób można tylko sobie spaprać zdjęcie, a ja szukam jakiegoś programu robiącego właśnie surowe skany z negatywu. Czyli maksymalna rozpiętość tonalna cały czas, suwaczek do ekspozycji, aby się dostosować do tego jak został naświetlony negatyw, wybór rozdzielczości i zapis DNG. Całą resztę (USM, redukcja ziarna, kontrast itd.) wolę robić w LR.

Tylko różnice są w oprogramowaniu i formacie zapisu.

[Władca Pixeli]

Jaki masz program graficzny. O ile dobrze pamiętam, znajoma ma Epson i skanuje bezpośrednio z PhotoShopa.

[Michał Jędrak]

Ja zauważyłem, że ustawianie parametrów w programie do skanowania jest gorsze niż praca w LR. Wszystko trzeba robić 'na oko' bo program dopiero zakłada, że zeskanuje i te zmiany/ustawienia nałoży. Poza tym wtedy dane giną bezpowrotnie. Jak zeskanujemy negatyw kontrastowo to już nie wydobędziemy straconych danych w cieniach. Jak nałożymy redukcję ziarna to już ziarna nie odzyskamy. A najgorsze jest to, że te wszystkie programy są powolne i toporne. Nawet silverfast, który jest takim 'photoshopem' pośród programów do skanowania, jest toporny i ewidentnie zaprojektowany w poprzedniej epoce. Współczesny program do skanowania powinien mieć:

- przyciski preview i scan
- suwaczek od rozdzielczości
- suwaczek od ekspozycji
- opcję HDR, aby zrobić plik w stylu Fuji S5
- opcję negatywu/pozytywu, koloru/czb
- przyciski i narzędzia związane z zoomem i zakreślaniem dowolnej ilości zdjęć.
- zapisywanie w formacie RAW czy DNG

I to jest gwarancja niezmasakrowanego zdjęcia A tymczasem są setki pipet, próbników, kółek z widmem kolorów, haczyków, odszumiaczy, tysiące podmenu i innych opcji, które GWARANTUJĄ, że zdjęcie to nie będzie 'kliszą', czyli uniwersalną podstawą pod dalszą obróbkę.

Po prostu jestem w szoku, bo poprzedni mój skaner kupiłem chyba 10 lat temu i myślałem, że coś się zmieniło, a tu nic...

W chwili obecnej żaden skan nie jest oryginałem, jest tylko wersją oryginału, który nadal jest w postaci kliszy.

[jabu66]

[QUOTE=samek;1838580]Hmm... Weźmy taki kwadrat z hassla. Powiedzmy, że ma 6x6cm. Skan w 1200dpi i otrzymujemy plik o wymiarach 2835x2835px. I uważasz, że to wystarczy? Max do wszystkiego? Jeszcze raz - hmm...




Najlepszy pod względem rozdzielczości , w miarę "normalnie" dostępny negatyw "Technical Pan" Kodaka , wołany w "Technidolu" pozwalał uzyskać z najlepszymi obiektywami (oczywiście również "cywilnymi") rozdzielczość finalną w centrum obrazu na poziomie 100-150 lini/mm dla małego obrazka , a to dzięki takim "przeciwnościom" jak odblask dyfuzyjny , "infekcja" nienaświetlonych kryształów , naturalne zadymienie ...
Podobnie można było uzyskać z barwnego PHR , lub jak kto woli Ektar 25.
Weź pod uwagę fakt , że pojedynczy piksel skanu zawiera pełną informację o kolorze , a nie powstaje jako efekt interpolacji , wyostrzania i antyaliasowania (wymyśliłem nową czynność) obrazu "przecedzonego" przez sitko Beyera. A więcej pikseli do większych formatów z powodzeniem da się ekstrapolować w programie graficznym.
Chyba że powiększenia w formacie 60x90 będą przeznaczone do oglądania z odległości "monitorowej" .
Zapytaj "wyrocznię" poligrafii - Stiga - myślę , że podziela ten pogląd.
JB.

[jabu66]

Do SilverFasta jest wtyczka (lub wtyczki) czy też moduł NegaFix (chyba nie pomyliłem nazwy) , dzięki któremu możesz dobrać charakterystykę skanowania do konkretnego negatywu.Kilka profili jest dołączonych w "standardzie" z SilverFastem , niestety , pozostałe (znakomitą większość) trzeba ew. dokupić.
Swoją drogą ciekawe , dlaczego skaner wraz z oprogramowaniem , będący często dodatkowym wyposażeniem "cyfrowego" minilaba, pomimo niezbyt wysokiej rozdzielczości, jest tak drogim urządzeniem (70-90 tys.).
Pozdrawiam.
JB.

[Jacek_Z]

W przypadku średniego formatu (powiedzmy 6x7) ta granica to ok. 1200 DPI - ale to już max.

Nie żartuj. Pamiętam jak mi skanowali 6x7 gdy chcieli drukowac B1. Robili chyba 3000-3500 DPI (na bębnie). Skaner z 1200 DPI (co prawda płaszczak) miałem sam i to była katastrofa.

[jabu66]

Dzięki temu na wyjściu od razu mieli obraz o wielkości (w pikselach) wymaganej do wielkości wydruku, skorelowanej z liniaturą rastra. "Niegdysiejszym" komputerom (jeszcze nie takim dawnym) "przeliczenie" pliku i np. podwojenie liczby pikseli zajęło by kilka, kilkanaście godzin.Stacje graficzne SG z prockiem 200 MHz to było coś.
Jednak , mimo pewnego postępu "płaszczaków", skanery bębnowe nadal są niedoścignione.
JB.

[Jacek_Z]

Nie, nie, to nie o to chodziło. Różnica w ilości detalu i w ostrości była spora. Lepiej skanować aż do zeskanowania ziarna filmu. Wtedy mozna sobie robic co sie chce - interpolacja w dół z odpowiednim stopniem wyostrzenia jest super. W druga stronę się nie da.

[Bielik]

warto skanować jako TIFy IMO, skoro już bawisz się w średni.

[jabu66]

Różnica w ilości detalu wynika z "jakości" piksela ze skanera bębnowego. W skanerze bębnowym odczyt jest "punktowy" i dzięki temu pojedynczy piksel już na wyjściu jest bardzo dobrze zdefiniowany. W płaskich odczytu dokonuje linia CCD (lub nawet 3) i podczas skanowania punkty "zaświetlają" się wzajemnie (to chyba niezbyt fortunne określenie) , prowadząc do spadku mikrokontrastu i w konsekwencji znacznie pogarszając definicję obrazu. W poligrafii rozdzielczość skanowania zawsze jest powiązana z finalnym rozmiarem wydruku - zastosowaniem. Co ciekawe , jeszcze niedawno max. rozdzielczość skanerów bębnowych była na poziomie 4000 - 5000 DPI. I między innymi stąd brała się konieczność pracy na minimum średnim formacie dla wydawnictw wielkoformatowych (powyżej A4). Do czegoś w końcu służyły Sinary, Cambo i inne "wynalazki" formatu 4x5", 8x10" i większe.
Dzisiaj komputery i oprogramowanie próbują zmniejszyć znaczenie "formatu". Optyka też uległa pewnej poprawie (ale czy na pewno? raczej wysoka jakość tejże spowszedniała). Jednak jej praw się nie zmieni - jest różnica pomiędzy obrazem z 20 mpix. z Nikona , Canona a np. z Leafa czy PhaseOne ?

Oczywiście w fotografii amatorskiej , z jej pędem do perfekcji , skanowanie jest sztuką samą w sobie , nie znającą żadnych rozsądnych ograniczeń (poza fizycznymi skanera - ale o to już dbają producenci). Coś jak 15 mpix. w kompakcie z matrycą wielkości małego paznokcia.

JB.