Jak poznaję nowych Hiszpanów, to najczęściej pytają - tancerz? Jak ja pytam, czemu tak sądzą, to mówią, ze jestem wysoki (176)
Oczywiście użyłem skrótu myślowego (mam kłopoty z lapidarnością w wypowiedziach) - fotografuję, ale jestem już znany w środowisku artystów - poznałem prawie wszystkich, których fotografowałem.
Ja Cie rozumiem. Tylko - amatorow wiecej to i zawodowcow tez. To sie wiaze ze soba. - Latwosc fotografowania.Zamieszczone przez !AGresT
Często organizatorzy są sami sobie winni, jak rozdają na lewo i prawo akredytacje dla portali i pismaków co mają "fotografów" bezpłatnych, co im ręce się trzęsą z wrażenia jak już pod scenę podejdą. Jakby była selekcja, na tych co reprezentują jakiś poziom, to i robienie zdjęć podczas koncertu inaczej by wyglądało. No ale wiadomo, żeby reprezentować jakiś poziom, to trzeba takiemu fotografowi zapłacić, a że nikt nie chce płacić ( w zdecydowanej większości) to i koło się zamyka. Dlatego koncerty wyglądają jak wyglądają z hordą amatorów.
A ja uważam, że fotoreporterom powinno się pozwalać tylko na fotografowanie na filmie. Ostatnio podczas Telekamer robiłem zdjęcia jednej z występujących tam osób. Sesja była do czasopisma, miałem czas tylko dla siebie, więc nie miałem stresu i spokojnie się przyglądałem temu co się wyprawia. Wszyscy fotoreporterzy trzaskali tylko przy tej nudnej ścianie z bannerami i gdy pojawiała się jakaś postać (która nota bene przez 10 sekund stała nieruchomo) to fotoreporterzy nawalali serią jak opętani. Przy 10fps to ja nie wiedziałem czy to przedbłyski flesza czy właściwe zdjęcia. Normalnie cyrk stroboskopów. Oczywiście same D3, D700 i C1D. Mogli przecież pyknąć dwa razy, zobaczyć czy wszystko gra (no a niby co ma nie grać przy f8 i fleszu) i poczekać na następną osobę. Oni jednak nawalali jak w jakimś szale po 20-30 IDENTYCZNYCH ujęć jakiejś osobie.
Oczywiście patrzyli na mnie jak na debila, bo ja sobie spokojnie cykałem bez flesza (było jasno, gdzieś tak na ISO1000/f4/1:100). Potem nagle dorwali się do mojej 'modelki' i obok mnie nawalali tymi fleszami. Pewnie połowa nawet nie wiedziała kto to jest, ale na wszelkie wypadek robili stroboskopa.
Tak mnie naszła refleksja bo dzisiaj umówiłem się z modelką na zdjęcia, załadowałem dwa magazynki do średniego formatu (po 12 klatek) i zrobiłem 24 ujęcia w ciągu ponad 2 godzin. I czuję się wspaniale, bo byłem zmuszony myśleć podczas fotografowania i dzięki temu wybiorę swoje ulubione 10 ujęć z 24 a nie 10 ujęć z 399.
Probelm w tym, ze musisz nawalac seriami, bo jak zrobisz pojedynczo to masz duze prawdopodobienstwo, ze wstrzelisz sie we flesz innych i bedziesz mial przeswietlone zdjecie. Ci z C1D maja jeszcze dodotkowe utrudnienie, bo musza zrobic trzy zdjecia zeby jedno wyszlo ostre.
plus miny i zamkniete oczy, marudzenie fotoedytora w agencji i juz wiemy po co te 10fps
i dlatego jakos nie pociaga mnie robienie kotletow
Jako meloman zakazałbym wstępu na koncerty wszystkim ludkom z aparatami. Zepsuli mi wiele imprez na które kupiłem drogie niekiedy bilety. Menedżerowie imprez są często zdezorientowani: wpadają na salę nadęci "artyści" z wielkimi torbami, futerałami na pasach i wyma****ą różnymi kartonikami z napisem PRESS. A niech tam...jeszcze źle w jakiejś gazetce będzie o występach, widzów i tak nikt o nic nie spyta.
Marek Karewicz, legenda fotografii jazzu nie używał lustrzanek z elektrycznym napędem, aby brzęczenie silniczka nie zakłóciło koncertu. Nie było Go nigdy słychać, a tym bardziej widać.
Uprawnienia umieszczania postów
Odpowiedz z cytatem
Skontaktuj się z nami