G_1

[lupus771]

Zdjęcia jak zwykle b. dobre.
Najbardziej zazdroszczę wyjazdu w prawdziwą dzicz. U nas ciężko znaleźć takie miejsca, gdzie można spokojnie czatować bez napotykania na ludzi ( obcy element ) Nawet jak się nikogo nie spotka to dźwięki pociągów i innych traktorków przypominają, że w każdej chwili ktoś może na mnie wleźć, np. zbieracz zrzutów (już mnie jeden kiedyś rozdeptał).

[wld]

jestem bardzo mile zaskoczony z dwóch powodów:
1. rozgadany Jurgen - no takiego potoku słów się nie spodziewałem, gdyż do tej pory tzrzba go było wołami zmuszać do obszerniejszych komentarzy
2. opowieścią przeżyć, prawdziwych przeżyć - robi ogromne wrażenie. Po czymś takim moje siedzenie w naszych lasach wydaje się luksusem i łatwizną.

Mam nadzieję, że kolejne Twoje prace poparte będą takimi właśnie opisami - czyta się z wielkim zainteresowaniem

[Fumar]

Gratulacje . Bardzo fajnie się czytało. Zdjęcia też super ;]

[jurgen]

1. rozgadany Jurgen - no takiego potoku słów się nie spodziewałem, gdyż do tej pory tzrzba go było wołami zmuszać do obszerniejszych komentarzy

Dzięki

[Borowa]

zahipnotyzowałeś mnie tą opowieścią

Pamiętam moje takie chwile pod wodą na rafie....

[samek]

O właśnie. To jest opowieść.
jurgen - jedź w cholere i nie wracaj. Siedź w tym namiocie z sprzętem i laptopem i rób foty i pisz. Bo jak jesteś tu to jakoś mało masz do powiedzenia
Świetna relacja - bardzo się podoba. Dzięki.

[jchyra]

Jastrząb, serce rośnie gdy czyta się tak przepełnioną emocjami opowieść. Im więcej ludzi pokocha fotografowanie (czy obcowanie) z naturą tym sprawniej i łatwiej będzie można ją chronić. Wiem, że przyjdzie taki czas, że już nie potrzebne będzie przekonywanie społeczeństwa do ochrony przyrody bo potrzeba ta powszechnie popłynie z serc ludzi. Ty zawsze byłeś dla mnie przykładem fotografa szczęśliwego wiecznego dziecka. Pisz częściej, zarażaj ludzi swoją pasją.

Jeśli chodzi o zdjęcia to są bardzo dobre, szczególnie 1 i 3, ale jak na Ciebie to tylko dobre. Wiem, że zrobisz lepsze. Zrobisz to też zupełnie nieekonomiczną techniką i z nakładem czasu, który zawodowemu fotografowi nie zwróciłby się nigdy. Ale za to ten czas dostarczy Ci, podobnie jak w tym roku, czegoś więcej niż zdjęć. Dostarczy Ci niezwykłych przeżyć, którymi czas zacząć się dzielić. Do tego w moim gadaniu zmierzam.

Kilkakrotnie fotografowałem i filmowałem głuszce. Czasem obserwowałem je dosłownie z asfaltu szwedzkich dróg. Przy produkcjach były to ptaki tokujące hodowcom na rękach, ba! na głowach. Jedną zwariowaną zupełnie dziką głuszycę złapaliśmy w środku Białowieży. Mieszkała potem na Dziedzińce. W latach dziewięćdziesiątych sporo było takich niedobitków bez tokowisk, którym odbijała szajba i leciały do najbliższego źródła dźwięków. W Puszczy Augustowskiej przylatywały do pił motorowych. Tokowały na zrębach do ludzi. Ale jak się domyślasz to wszystko nie to. Po takich sesjach zostają tylko zdjęcia. A po Twoich szczęściarzu, niezapomniane wrażenia. Czekam na kolejne relacje.

[gadzeciarz]

Powiem tak,kurde no normalnie tobie zazdroszczę!!!
Ostatnia ZAJEfajna,wyśmienita!!!

[wld]

Dzięki

proszę

[mOSAd]

Piękna opowieść. Trójeczka chyba najbardziej, choć jak dla mnie wcale nie musi być aż tak czysto na zdjęciu.