Cichy
07-01-2018, 14:52
Witam,
już od miesiąca próbuję napisać coś o nowym tytułowym obiektywie Tamrona, ale jakoś nie mogłem trafić w odpowiednią pogodę, żeby zrobić jakieś zdjęcia ilustracyjne. Ciągle szaro, ponuro no ale co to za recenzja bez zdjęć :) Wczoraj trafiłem na piękne okno pogodowe i nie dość, ze zrobiłem obie odpowiednią ilość materiału, to miałem nawet czas na zrobienie krótkiego porównania z analogicznym obiektywem Sigmy (100-400C) który z resztą w ubiegłym roku testowałem. No to zaczynamy :)
3134
Tamron tym razem troszkę się spóźnił, konkurencja go ubiegła. No ale nie ma tego złego - światło dzienne ujrzał obiektyw 100-400 Di VC USD.
Minusem jest to, że opisując Tamrona będę musiał za każdym razem odnosić się do Sigmy, no ale cóż, jak ma być obiektywnie to musi to tak wyglądać.
W odróżnieniu od bliźniaczej niemal Sigmy Tamron ma ciut lepsze światło na początku zakresu: f/4.5-6.3. Różnica w zasadzie pomijalna, aczkolwiek już parametry są na papierze nieco inne. Zacznę może nieco nietypowo od podsumowań- te obiektywy mają zdecydowanie dużo więcej podobieństw niż różnic. No ale diabeł tkwi w szczegółach więc poszczególne aspekty mogą zaważyć o wyborze jednego czy drugiego.
Tamron jest wykonany bardzo solidnie. Jest od Sigmy nieco większy, zachowując jednak w miarę kompaktowe, jak na te parametry rozmiary, jest jednak ciut (kilkadziesiąt gram) lżejszy. Tamron ma możliwość zamocowania uchwytu statywowego (dostępnego oddzielnie jako wyposażenie opcjonalne), cała część od strony bagnetu jest w związku z tymmetalowa, co sprawia nieco lepsze wrażenie niż w obiektywie Sigmy. Porównywalne wykonanie obydwu obiektywów i gładka osłona przeciwsłoneczna to kolejne podobieństwa. Tamron ma nieco mniej przełączników z boku (tryby AF i VC). W Sigmie są jeszcze tryby użytkownika (o ile ktoś z nich korzysta). Obydwa szkła są uszczelnione.
3135
W recenzji Sigmy pisałem o jej szybki AF. Podczas późniejszego użytkowania zauważyłem jednak jedną wadę - w miarę zwiększania ogniskowej (od 300 do 400mm) i w sytuacjach, gdzie obiektyw musi przeostrzyć, Sigma dość wyraźnie zwalnia. Nawet ustawiając AF w tryb prędkości (poprzez USB Dock) nie ulega to znacznej poprawie. W Tamronie (już na ustawieniach standardowych) wygląda to naprawdę dużo lepiej. Dokładnie to możemy zaobserwować na poniższym filmiku.
https://www.youtube.com/watch?v=gpHRX5OGBl4
Jak już wspomniałem, jeśli obiektyw trafia dobrze za pierwszym razem, to nie ma to w zasadzie znaczenia, gorzej, jak próbujemy np. wyostrzyć ptaka między gałązkami i obiektyw "przeleci" zakres, wtedy szybciej ostrość ustawi Tamron. Głośność napędów ultradźwiękowych jest na podobnym poziomie. Celność AF przy tego typu zdjęciach w dużej mierze zależy od ustawień aparatu i naszych umiejętności. Podczas całego wczorajszego dnia wykonałem naprawdę sporo zdjęć i zarówno Tamron jak i Sigma były dość celne, no ale pogoda też sprzyjała - słońce, choć nisko zawieszone, to świeciło cały dzień.
Wspominałem o dość przeciętnej, jak na obecne standardy wydajności stabilizacji w Sigmie. Tamron przyzwyczaił nas, zwłaszcza w najnowszych obiektywach do bardzo dobrej redukcji drgań, sięgających nawet wartości do 5EV. Nie inaczej jest i tym razem. Stabilizacja w 100-400 VC jest na tyle dobra, że udawało mi się robić nieporuszone zdjęcia już na 1/20 sekundy. Poniżej zdjęcie na 1/30 no ale tutaj obiekty nie były nieruchome i nie dało się już niżej zejść.
3145
Plastyka, czy jak kto woli rozmycie tła w obydwu obiektywach jest bardzo podobna. O ile jak sobie przypominam porównanie obiektywów 150-600 - tam różnice były dość widoczne (więcej "nerwowości" w Tamronie, gładsze rozmycie w Sigmie) tutaj takich różnic dostrzec już nie można. Trudno więc w takim przypadku któryś z obiektywów wyróżnić, aczkolwiek uważam, że plastyka obydwu jest całkiem przyjemna.
3136
3137
3138
3139
Z ostrością sprawa ma się już nieco inaczej. I bynajmniej nie chodzi o to , że jeden obiektyw jest ostrzejszy od drugiego, tylko o fakt, że w konkretnych warunkach raz może nam wyjść ostrzejsze zdjęcie z Tamrona, a innym razem z Sigmy. Wynika to być może z faktu, ze włączona stabilizacja obrazu przy krótszych czasach naświetlania raz może pomóc, a innym razie zaszkodzić zdjęciu. Doskonale to widać na poniższych przykładach. W przekroju całego porównania odniosłem wrażenie, że ciut ostrzejszych zdjęć z Sigmy jest nieco więcej, jednak nawiązując do tego, co napisałem powyżej, mógł być to czysty przypadek.
3140
3141
3142
3143
3144
Wniosek można postawić taki, że obydwa obiektywy potrafią być naprawdę przyzwoicie ostre już od maksymalnego otworu przysłony na 400mm. Porównywalne są zarówno centrum jak i brzegi kadru.
3146
Winietowanie również jest na poziomie podobnym . Bez zbędnego komentarza wystarczy popatrzeć na poniższe zestawienie zdjęć:
3147
Zasadniczą różnicą jest chyba cena obydwu obiektywów. Sigma, w zasadzie od początku wejścia na rynek kosztowała i kosztuje nadal 3790 zł, Tamron zaś został wyceniony na 3390 zł i można się spodziewać, że właśnie różnica w cenie będzie odgrywała dość kluczową rolę przy wyborze jednego czy drugiego obiektywu. Obiektywy są można powiedzieć bliźniaczą konkurencją, mają zbliżone parametry, podobną wagę i gabaryty, taką samą średnicę gwintu (67mm), współpracują z przystawkami USB (kalibracja, personalizacja). Na plus Tamrona zaliczyć można opcjonalny uchwyt statywowy (choć po dokupieniu uchwytu cenowo zrównamy się z Sigmą, która jednak tego uchwytu nie posiada nawet w opcji), odrobinę wydajniejszą stabilizację i troszkę szybszy AF na dłuższych ogniskowych. Sigma za to jest jednak ciut mniejsza, ma większe możliwości personalizacji (tryby użytkownika C1,C2) i podczas całego testu miałem z niej nieco większy odsetek bardzo ostrych zdjęć.
Wracając jednak to samego Tamrona - krótkie podsumowanie:
++ kompaktowe wymiary i niewielka waga
++ bardzo dobre właściwości optyczne
+ bardzo dobra ostrość w całym kadrze już od pełnego otworu przysłony
+ dobra praca pod światło
+ niski poziom aberracji
+ bardzo szybki AF - nieco lepszy niż u konkurencji
+ solidna obudowa
+ duże możliwości konfiguracyjne
+ świetnie skalkulowana cena
+ możliwość dokupienia mocowania statywowego
+ bardzo wydajna stabilizacja obrazu
+ 5 lat gwarancji w dystrybucji PL
+ uszczelnienia
- podatna na zarysowania osłona przeciwsłoneczna
- brak futerału
W kolejnym poście będą zdjęcia w dużym i małym formacie.
już od miesiąca próbuję napisać coś o nowym tytułowym obiektywie Tamrona, ale jakoś nie mogłem trafić w odpowiednią pogodę, żeby zrobić jakieś zdjęcia ilustracyjne. Ciągle szaro, ponuro no ale co to za recenzja bez zdjęć :) Wczoraj trafiłem na piękne okno pogodowe i nie dość, ze zrobiłem obie odpowiednią ilość materiału, to miałem nawet czas na zrobienie krótkiego porównania z analogicznym obiektywem Sigmy (100-400C) który z resztą w ubiegłym roku testowałem. No to zaczynamy :)
3134
Tamron tym razem troszkę się spóźnił, konkurencja go ubiegła. No ale nie ma tego złego - światło dzienne ujrzał obiektyw 100-400 Di VC USD.
Minusem jest to, że opisując Tamrona będę musiał za każdym razem odnosić się do Sigmy, no ale cóż, jak ma być obiektywnie to musi to tak wyglądać.
W odróżnieniu od bliźniaczej niemal Sigmy Tamron ma ciut lepsze światło na początku zakresu: f/4.5-6.3. Różnica w zasadzie pomijalna, aczkolwiek już parametry są na papierze nieco inne. Zacznę może nieco nietypowo od podsumowań- te obiektywy mają zdecydowanie dużo więcej podobieństw niż różnic. No ale diabeł tkwi w szczegółach więc poszczególne aspekty mogą zaważyć o wyborze jednego czy drugiego.
Tamron jest wykonany bardzo solidnie. Jest od Sigmy nieco większy, zachowując jednak w miarę kompaktowe, jak na te parametry rozmiary, jest jednak ciut (kilkadziesiąt gram) lżejszy. Tamron ma możliwość zamocowania uchwytu statywowego (dostępnego oddzielnie jako wyposażenie opcjonalne), cała część od strony bagnetu jest w związku z tymmetalowa, co sprawia nieco lepsze wrażenie niż w obiektywie Sigmy. Porównywalne wykonanie obydwu obiektywów i gładka osłona przeciwsłoneczna to kolejne podobieństwa. Tamron ma nieco mniej przełączników z boku (tryby AF i VC). W Sigmie są jeszcze tryby użytkownika (o ile ktoś z nich korzysta). Obydwa szkła są uszczelnione.
3135
W recenzji Sigmy pisałem o jej szybki AF. Podczas późniejszego użytkowania zauważyłem jednak jedną wadę - w miarę zwiększania ogniskowej (od 300 do 400mm) i w sytuacjach, gdzie obiektyw musi przeostrzyć, Sigma dość wyraźnie zwalnia. Nawet ustawiając AF w tryb prędkości (poprzez USB Dock) nie ulega to znacznej poprawie. W Tamronie (już na ustawieniach standardowych) wygląda to naprawdę dużo lepiej. Dokładnie to możemy zaobserwować na poniższym filmiku.
https://www.youtube.com/watch?v=gpHRX5OGBl4
Jak już wspomniałem, jeśli obiektyw trafia dobrze za pierwszym razem, to nie ma to w zasadzie znaczenia, gorzej, jak próbujemy np. wyostrzyć ptaka między gałązkami i obiektyw "przeleci" zakres, wtedy szybciej ostrość ustawi Tamron. Głośność napędów ultradźwiękowych jest na podobnym poziomie. Celność AF przy tego typu zdjęciach w dużej mierze zależy od ustawień aparatu i naszych umiejętności. Podczas całego wczorajszego dnia wykonałem naprawdę sporo zdjęć i zarówno Tamron jak i Sigma były dość celne, no ale pogoda też sprzyjała - słońce, choć nisko zawieszone, to świeciło cały dzień.
Wspominałem o dość przeciętnej, jak na obecne standardy wydajności stabilizacji w Sigmie. Tamron przyzwyczaił nas, zwłaszcza w najnowszych obiektywach do bardzo dobrej redukcji drgań, sięgających nawet wartości do 5EV. Nie inaczej jest i tym razem. Stabilizacja w 100-400 VC jest na tyle dobra, że udawało mi się robić nieporuszone zdjęcia już na 1/20 sekundy. Poniżej zdjęcie na 1/30 no ale tutaj obiekty nie były nieruchome i nie dało się już niżej zejść.
3145
Plastyka, czy jak kto woli rozmycie tła w obydwu obiektywach jest bardzo podobna. O ile jak sobie przypominam porównanie obiektywów 150-600 - tam różnice były dość widoczne (więcej "nerwowości" w Tamronie, gładsze rozmycie w Sigmie) tutaj takich różnic dostrzec już nie można. Trudno więc w takim przypadku któryś z obiektywów wyróżnić, aczkolwiek uważam, że plastyka obydwu jest całkiem przyjemna.
3136
3137
3138
3139
Z ostrością sprawa ma się już nieco inaczej. I bynajmniej nie chodzi o to , że jeden obiektyw jest ostrzejszy od drugiego, tylko o fakt, że w konkretnych warunkach raz może nam wyjść ostrzejsze zdjęcie z Tamrona, a innym razem z Sigmy. Wynika to być może z faktu, ze włączona stabilizacja obrazu przy krótszych czasach naświetlania raz może pomóc, a innym razie zaszkodzić zdjęciu. Doskonale to widać na poniższych przykładach. W przekroju całego porównania odniosłem wrażenie, że ciut ostrzejszych zdjęć z Sigmy jest nieco więcej, jednak nawiązując do tego, co napisałem powyżej, mógł być to czysty przypadek.
3140
3141
3142
3143
3144
Wniosek można postawić taki, że obydwa obiektywy potrafią być naprawdę przyzwoicie ostre już od maksymalnego otworu przysłony na 400mm. Porównywalne są zarówno centrum jak i brzegi kadru.
3146
Winietowanie również jest na poziomie podobnym . Bez zbędnego komentarza wystarczy popatrzeć na poniższe zestawienie zdjęć:
3147
Zasadniczą różnicą jest chyba cena obydwu obiektywów. Sigma, w zasadzie od początku wejścia na rynek kosztowała i kosztuje nadal 3790 zł, Tamron zaś został wyceniony na 3390 zł i można się spodziewać, że właśnie różnica w cenie będzie odgrywała dość kluczową rolę przy wyborze jednego czy drugiego obiektywu. Obiektywy są można powiedzieć bliźniaczą konkurencją, mają zbliżone parametry, podobną wagę i gabaryty, taką samą średnicę gwintu (67mm), współpracują z przystawkami USB (kalibracja, personalizacja). Na plus Tamrona zaliczyć można opcjonalny uchwyt statywowy (choć po dokupieniu uchwytu cenowo zrównamy się z Sigmą, która jednak tego uchwytu nie posiada nawet w opcji), odrobinę wydajniejszą stabilizację i troszkę szybszy AF na dłuższych ogniskowych. Sigma za to jest jednak ciut mniejsza, ma większe możliwości personalizacji (tryby użytkownika C1,C2) i podczas całego testu miałem z niej nieco większy odsetek bardzo ostrych zdjęć.
Wracając jednak to samego Tamrona - krótkie podsumowanie:
++ kompaktowe wymiary i niewielka waga
++ bardzo dobre właściwości optyczne
+ bardzo dobra ostrość w całym kadrze już od pełnego otworu przysłony
+ dobra praca pod światło
+ niski poziom aberracji
+ bardzo szybki AF - nieco lepszy niż u konkurencji
+ solidna obudowa
+ duże możliwości konfiguracyjne
+ świetnie skalkulowana cena
+ możliwość dokupienia mocowania statywowego
+ bardzo wydajna stabilizacja obrazu
+ 5 lat gwarancji w dystrybucji PL
+ uszczelnienia
- podatna na zarysowania osłona przeciwsłoneczna
- brak futerału
W kolejnym poście będą zdjęcia w dużym i małym formacie.