Heh, cóż to za posrany dzień? Ano moje urodziny... Jak zwykle Ci, którzy powinni o nich pamiętać mają to w dupie... Takie życie. Cóż zrobić? Ano nic, zlać to i żyć dalej, za rok się to powtórzy i tak co roku... W końcu to tylko dzień, w którym ileś tam lat temu wyjęli mnie z łona matki, nic specjalnego... A co mam z tego dnia? Wolne od pracy, pizza z DaGrasso na obiad i (jedyny pozytyw) pół dnia spędzonego samemu z synem, bo nie poszedł do szkoły.

Żyjmy długo i szczęśliwie...